Uzasadnienie
W dniu 4 kwietnia 2006 roku A.M. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na bezczynność i odmowę przyznania prawa do renty chorobowej dla M. M. przez Sąd Apelacyjny w Ł. zatytułowaną "wniosek z podstawą do przepisów Konstytucji Praw Człowieka".
W skardze tej podniósł, iż domaga się przyznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi renty chorobowej dla syna M.M. oraz zarzuca bezczynność Sądu Apelacyjnego w Ł.- Sądu Pracy w tym przedmiocie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie zaś do treści § 2 tego artykułu, kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne,
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa(...);
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Ponadto katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę.
Podnieść przy tym należy, iż w przypadku wymienionych w pkt 4 powołanego artykułu formach działalności administracji publicznej mowa jest o aktach i czynnościach "z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa". W doktrynie prawa administracyjnego wskazane formy działania administracji charakteryzuje się jako: niemające charakteru decyzji lub postanowienia, podejmowane w sprawach indywidualnych, o charakterze publicznoprawnym (tylko w tym zakresie działalność administracji została poddana bowiem sądowej kontroli) oraz dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2006, s. 30 oraz postanowienie NSA z dnia 27września 1996 r., I SA 1326/96, niepubl.). Oznacza to zatem, iż w świetle powołanego przepisu przedmiotem skargi do sądu administracyjnego może być jedynie działanie (akt lub czynność), któremu przypisać można łącznie wskazane powyżej cechy.
Analiza skargi w kontekście powyższego przepisu dowodzi, iż przedmiotem zaskarżenia skarżący uczynił bezczynność Sądu Apelacyjnego w Ł. polegającą na nieprzyznaniu M. M. renty chorobowej poprzez niewydanie orzeczenia żądanej treści w tej sprawie. Przedmiotem żądania zawartego w skardze uczynił zaś kwestię zbadania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi legalności odmowy przyznania prawa do renty chorobowej dla syna oraz przyznanie M.M. prawa do renty chorobowej przez sąd administracyjny.
Jednocześnie z akt sprawy wynika, iż wyrokiem z dnia 23 lutego 2006 roku Sąd Apelacyjny w Ł. oddalił apelację ubezpieczonego M.M. od wyroku Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. z dnia 23 marca 2005 roku w sprawie z odwołania ubezpieczonego przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w O.o rentę z tytułu niezdolności do pracy.
W oparciu o powyższe ustalenia stwierdzić zatem należy, iż zaskarżona przez Antoniego M. bezczynność Sądu Apelacyjnego w Łodzi, polegająca na nieprzyznaniu M.M. renty chorobowej poprzez wydanie orzeczenia żądanej treści w tym przedmiocie, nie stanowi bezczynności z zakresu administracji publicznej, o której mowa w powołanym na wstępie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., a dotyczy funkcji sprawowania wymiaru sprawiedliwości przez sąd powszechny. W tym przypadku Sąd Apelacyjny w Łodzi, który jak wynika z ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070) i art. 184 Konstytucji RP, nie podlega kontroli sądów administracyjnych w zakresie sprawowania wymiaru sprawiedliwości. Sądy administracyjne bowiem powołane zostały do sprawowania wymiaru sprawiedliwości poprzez kontrolę jedynie działalności administracji publicznej, realizowanej w formach określonych w 3 § 2 p.p.s.a.
Stąd też kwestionowana przez skarżącego bezczynność sądu powszechnego jako niemieszcząca się w katalogu określonym w art. 3 § 2 p.p.s.a., pozostając poza kognicją sądu administracyjnego, czyni skargę niedopuszczalną i uzasadnia jej odrzucenie.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.