Uzasadnienie
A.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie rozpoznania wniosku o umorzenie kosztów egzekucyjnych.
W odpowiedzi na skargę Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o jej odrzucenie.
Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z 10 lutego 2022 r. skarżący został wezwany do wykazania, iż przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu wyczerpał środek zaskarżenia, tj. złożył ponaglenie, o którym mowa w art. 37 § 1-3 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735, dalej: k.p.a.), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie strona otrzymała 25 lutego 2022 r. Na przedmiotowe wezwanie nie została udzielona odpowiedź.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Warunek ten dotyczy także skarg na bezczynność organu oraz przewlekle prowadzone postępowanie przez organ. Jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (bezczynność) lub postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość) stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia (art. 37 § 1 k.p.a.).
Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia, za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie, lub do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 k.p.a.). Podkreślić należy, że w przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, dla uznania wyczerpania przez stronę przysługujących jej środków zaskarżenia wystarczające jest wykazanie, że złożyła ona ponaglenie. Przy ocenie dopuszczalności skargi nie ma znaczenia sposób rozpoznania takiego ponaglenia. Z powyższego wynika, że niezbędnym warunkiem zaskarżenia bezczynności w niniejszej sprawie było złożenie ponaglenia w trybie art. 37 k.p.a. do organu prowadzącego postępowanie.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest z innych przyczyn niedopuszczalne. O innej przyczynie można mówić w przypadku niepoprzedzenia wniesienia skargi wyczerpaniem przysługujących stronie skarżącej środków zaskarżenia (por. postanowienie NSA z 9 maja 2012 r. sygn. akt II GSK 729/12, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie wezwanie do złożenia dowodu wyczerpania trybu z art. 37 k.p.a., w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, zostało skutecznie doręczone stronie skarżącej w dniu 25 lutego 2022 r. Przedmiotowe wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Wobec powyższego strona skarżąca nie wykazała, że przed złożeniem do sądu skargi na bezczynność organu wyczerpała przysługujący jej środek zaskarżenia. W konsekwencji wniesienie skargi w niniejszej sprawie jest niedopuszczalne i stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu.
Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a Sąd orzekł jak w sentencji.
d.cz.