Uzasadnienie
W dniu 27 października 2005 r. B.K. złożyła do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego skargę na Naczelnika Wydziału Budownictwa, Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami Starostwa Powiatowego. Podniosła, że organ nie odpowiedział jej na pytanie, na podstawie jakich dokumentów prawnych w rejestrze gruntów w gminie N. F.B. ma działkę nr 146 o pow. 2339 m2, skoro z aktu własności [...] z uwzględnieniem wyroku Sądu Powiatowego w B. wynika, że powinna ona mieć 2000m2. Do pisma dołączyła odpowiedź uzyskaną ze Starostwa Powiatowego w [...] z dnia 18 października 2005 r.
W piśmie z dnia 28 listopada 2005 r. skierowanym do B.K. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. uznał skargę za bezzasadną stwierdzając, że Starostwo Powiatowe udzieliło jej wyczerpującej odpowiedzi. Organ powtórzył ponownie informacje zawarte w piśmie Starostwa z 18.10.2005 r. oraz podkreślił, że skoro właścicielką działki nr 146 jest F.B. – jej wyłącznie przysługują jakiekolwiek roszczenia dotyczące wzruszenia decyzji scaleniowej bądź danych wynikających z ewidencji gruntów.
Pismem z dnia 30 listopada 2005 r. B.K. ponownie zwróciła się Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uznając, że udzielone jej odpowiedzi oparte są o sfałszowane dokumenty. Stwierdziła, że to ona jest w posiadaniu i jest właścicielem spornego pasa gruntu (stanowiącego część działki Nr 146).
Udzielając ponownej odpowiedzi w dniu 28 grudnia 2005 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. wskazał, że z posiadanych dokumentów wynika, iż w Sądzie Rejonowym dla Ł. – W. w Ł. toczyła się sprawa [...] z powództwa F.B. przeciwko B.K. o wydanie nieruchomości i zapłatę i prawomocnym wyrokiem z dnia [...]. Sąd nakazał B.K. wydanie F.B. pasa gruntu o powierzchni 109 m2 stanowiącego część działki nr 146. Oznacza to, że sprawa przebiegu granicy działki była badana i została uregulowana wyrokami sądów, a organ prowadzący ewidencję gruntów jest tymi wyrokami związany zgodnie z art. 365 k.p.c.
Po uzyskaniu powyższej odpowiedzi B.K. złożyła skargę na Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego do Urzędu Wojewódzkiego –Wydział Rozwoju Regionalnego ponownie formułując zarzut braku odpowiedzi na zasadnicze pytanie – o podstawy prawne wpisu powierzchni działki nr 146 w wysokości 2339 m2 zamiast 2000 m2.
Następnie 24 marca 2006 r B.K. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego skargę na bezczynność tego organu.
Zarzuciła Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego bezczynność polegającą na niedopełnieniu obowiązków w kwestii wyjaśnienia wielkości należącej do F.B. działki nr 146 położonej we wsi D., której powierzchnia po przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów zwiększyła się z 2000 m2 do 2339 m2 oraz powielanie w tym zakresie wyjaśnień Starostwa. Zdaniem skarżącej, zwiększenie powierzchni działki nr 146 nastąpiło kosztem jej nieruchomości, która obejmuje działki nr 145/1 i 145/5 ogrodzone od 1984 r. Wnosiła o cofnięcie przez Sąd decyzji o powiększeniu działki nr 146.
Wskazała także, że w dniu 27 grudnia 2005 r. złożyła skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego do nadrzędnego jej zdaniem organu tj. do Wydziału Rozwoju Regionalnego Urzędu Wojewódzkiego, na którą nie uzyskała odpowiedzi.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o oddalenie skargi. Organ wyjaśnił, że w dniu 27 października 2005r. do wpłynęła do niego skarga B.K. na Naczelnika Wydziału Budownictwa, Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami Powiatu [...]. Skarga dotyczyła braku odpowiedzi na zadane pytania dotyczące powierzchni działki nr 146, będącej własnością F.B.
Organ wyjaśnił, że decyzją Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] został zatwierdzony projekt scalenia gruntów obszaru [...], gm. N. Decyzja obejmowała m.in. działkę nr 138/2 o powierzchni 0,2 ha w obrębie [...], której właścicielem była F.B. W wyniku scalenia powstała działka o takiej samej powierzchni i nr 146. W latach 1992 –1993 w gminie N. została przeprowadzona modernizacja ewidencji gruntów i budynków, w wyniku której, po zatwierdzeniu operatu ewidencyjnego nr 19-528/85 działka nr 146 otrzymała powierzchnię 0,2339 ha. Różnica w powierzchni działki powstała w wyniku zastosowania bardziej dokładnych technik obliczeniowych, a właściciel działki nie zgłosił zastrzeżeń.
Wskazał także, że Sąd Rejonowy dla Ł. – W. w Ł. w sprawie [...] z powództwa F.B. przeciwko B.K. o wydanie nieruchomości i zapłatę nakazał pozwanej B.K. aby wydała powódce zajmowany przez siebie pas gruntu o powierzchni 109 m kw. stanowiący część działki 146. Wyrok ten został utrzymany w mocy przez Sąd Okręgowy w Ł., który oddalił apelację pozwanej. Oznacza to, że przebieg granicy działki nr 146 z działką skarżącej został uregulowany wyrokami Sądów, a organ administracji prowadzący ewidencję jest nimi związany, zgodnie z art. 365 § 1 k.p.c. Podkreślił także, że skarżąca nie ma przymiotu strony w postępowaniu dotyczącym działki Nr 146, gdyż działka ta nie jest jej własnością.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wskazał także, że po uzyskaniu wyjaśnień Naczelnika Wydziału Budownictwa, Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami Powiatu [...] oraz na podstawie dostarczonej mu dokumentacji pismem z dnia 28 listopada 2005r. udzielił B.K. odpowiedzi na skargę z dnia 27 października 2005 r. W dniu 30 listopada 2005r. wpłynęło do niego kolejne pismo B.K., w przedmiotowej sprawie, na które udzielono odpowiedzi w dniu 28 grudnia 2005 r.
Ponadto w dniu 28 grudnia 2005 r. do Wojewody [...] wpłynęła skarga B.K. na Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (adresowana do Urzędu Wojewódzkiego -Wydziału Rozwoju Regionalnego w Ł.). Wojewoda [...] udzielił skarżącej odpowiedzi pismem z dnia 6 stycznia 2006 r., informując jednocześnie o możliwości wystąpienia ze skargą na działanie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego do Głównego Geodety Kraju.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniesiona skarga jest niedopuszczalna.
Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność zawarty w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1-8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) — dalej p.p.s.a. — kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2) i postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3).
Ponadto sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na inne niż wyżej wymienione akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4), akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5), akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6), akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7) i bezczynność organów w przypadkach określonych w punkcie 1-4 (pkt 8). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
W rozpatrywanej sprawie żadna z wymienionych wyżej sytuacji nie zachodzi. Przedmiotem zaskarżenia, jak wskazuje skarżąca, jest bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, który nie wyjaśnił w sposób dostateczny na jakiej podstawie działka nr 146 stanowiąca własność F.B., w wyniku modernizacji ewidencji gruntów ma większą powierzchnię o 339 m2 Przy czym w istocie, jak wynika z treści składanych przez skarżącą pism, nie tyle oczekuje ona na informacje o podstawach wpisu powierzchni działki nr 146, co nie zgadza się ze zwiększeniem powierzchni tej działki gdyż uważa, że nastąpiło to kosztem jej działek. Nie akceptuje także i nadal polemizuje z prawomocnym wyrokiem sądu powszechnego, który badał przebieg spornej granicy. Równocześnie skarżąca nie składa w pismach skierowanych do organu ewidencji gruntów żadnego wniosku, który dotyczyłby jej działek.
Jak wynika z treści cytowanego wyżej art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., bezczynność organów może być przedmiotem kontroli sprawowanej przez sąd administracyjny tylko w przypadkach określonych w art. 3 § 2 punkt 1-4 p.p.s.a.
Zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają zatem postanowienia cytowanego wyżej art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a., co oznacza, że zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności.
Skarżąca nie złożyła jednak żadnego wniosku dotyczącego działek stanowiących jej własność, który organ ewidencyjny obowiązany byłby rozstrzygnąć w formie decyzji administracyjnej lub postanowienia.
Nie ma także podstaw do uznania, że po stronie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego istnieje w tej sprawie obowiązek wydania innego aktu lub dokonania czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków skarżącej wynikających z przepisów prawa.
Obowiązek udzielenia skarżącej przez organ administracji pisemnej odpowiedzi (wyjaśnień) na składane przez nią pisma nie stanowi bowiem czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
Jeżeli Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nie miał obowiązku podjęcia działań określonych w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., to równocześnie brak podstaw do przyjęcia, że może zachodzić w tym przypadku bezczynność organu w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.
Na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. skarga przysługuje tylko w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a) oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (patrz: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Zakamycze 2005 str. 28, porównaj także postanowienie NSA z 9 grudnia 1999 r III SAB 7/99 opubl. ONSA 2001 z.
- 1. poz. 27).
Pisma skarżącej kierowane do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego prawidłowo rozpatrywane były w trybie uregulowanym w dziale VIII k.p.a. w art. 221- 259 tj. w trybie tzw skargi powszechnej i skarżącej udzielono odpowiedzi na zawarte w nich pytania. Inną zupełnie kwestią jest to czy skarżąca zgadza się informacjami i ich oceną dokonaną przez WINGiK. Sąd administracyjny nie jest jednak właściwy do oceny prawidłowości postępowania skargowego. Sąd kontroluje bowiem działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie, ta zaś część aktywności administracji nie została wymieniona w art. 3 § 2 p.p.s.a. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 18 lutego 1997 r w sprawie III SAB 1/97 (LEX nr 29038) stwierdzając, że w razie nierozpatrzenia skargi wniesionej na podstawie art. 227 kpa stronie nie służy skarga na bezczynność organu. Poglądy takie wyrażone zostały w okresie obowiązywania ustawy z 1995 r. o NSA, ale nadal zachowały swoją aktualność.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, sąd odrzuca skargę; rozstrzygnięcie może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.