Uzasadnienie
W dniu 30 czerwca 2005 r. w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym pod sygn. akt. III SAB/Łd 22/05 została zarejestrowana skarga J.T., na bezczynność Prokuratury Okręgowej w Ł. Pismem z dnia 12 sierpnia 2005 r. J.T. została zobowiązana do podpisania skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 19 sierpnia 2005 r. Skarżąca nie wypełniła nałożonego na nią przez Sąd obowiązku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W dniu 30 czerwca 2005 r. J.T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Prokuratury Okręgowej w Ł. w przedmiocie wznowienia sprawy. Skarżąca pismem z dnia 12 sierpnia 2005 r. została zobowiązana do podpisania skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone J.T. w dniu 19 sierpnia 2005 r.. Pomimo wezwania skarżąca nie zachowała się zgodnie z jego treścią.
Zgodnie natomiast z art. 57 § 1 skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać:
- 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;
- 2) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy;
- 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
Artykuł 46 § 1 pkt 4 stanowi, iż każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Ponieważ w rozpoznawanej sprawie, w wyznaczonym terminie, braki skargi nie zostały uzupełnione, Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 57 § 1 i 46 § 1 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę.
Na marginesie rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, iż bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce jedynie wówczas gdy organ ma obowiązek podjąć działania w formie określonej prawem i w terminie określonym przez prawo lecz tego nie czyni. Dotyczy to zatem sytuacji gdy przepis prawa przewiduje działania organu w formie decyzji, postanowienia lub innego aktu administracyjnego zaś organ nie załatwia sprawy przez wydanie takiego aktu. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność jest przede wszystkim wystąpienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony zaś kontrola sądu sprowadza się do sprawdzenia czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze aktu administracyjnego. Pogląd taki wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku w sprawie I SAB 90/98 z dnia 5 lutego 1999 r. (Lex nr 48016), w wyroku w sprawie IV SA 961/99 z dnia 13 czerwca 2001 r. (Lex nr 78938) oraz postanowieniu w sprawie IV SAB 166/97 z dnia 2 czerwca 1998 r. (Lex nr 43260).