Uzasadnienie
Z. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. w przedmiocie niewydania decyzji przyznającej równoważnik za remont lokalu mieszkalnego.
Zarządzeniem Sędziego sprawozdawcy z dnia 29 czerwca 2009 roku skarżący został wezwany do wykazania, iż przed złożeniem skargi do sądu wystąpił, w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071 ze zm.) – zwanej dalej k.p.a., do organu administracji publicznej wyższego stopnia z zażaleniem na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. Termin do wykonania zarządzenia zakreślono na 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia skarżący otrzymał w dniu 6 lipca 2009 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru- k. 20 akt sądowych). Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie wykonał nałożonego na niego obowiązku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4.
Dopuszczalność skargi na bezczynność organu administracji publicznej występuje zatem wówczas, gdy organ zwleka z wydaniem decyzji, postanowienia albo innego aktu lub dokonaniem czynności dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a sprawa ma charakter sprawy z zakresu administracji publicznej.
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2 art. 52 cyt. ustawy).
Z treści powyższych przepisów wynika, że przesłanka dopuszczalności postępowania sądowoadministracyjnego w odniesieniu do skarg na bezczynność sprowadza się do tego, iż skarżący obowiązany jest, przed wniesieniem skargi, do wyczerpania środków prawnych przewidzianych w art. 37 k.p.a. tzn. winien wnieść zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie.
W niniejszej sprawie wezwanie do wykazania wyczerpania trybu z art. 37 k.p.a. zostało doręczone skarżącemu w dniu 6 lipca 2009 r. Skarżący w wyznaczonym terminie nie uzupełnił braku formalnego skargi, bowiem nie wykazał wyczerpania trybu z art. 37 k.p.a.
Podobny pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OSK 1401/08, publ. LEX nr 466382.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.
TP.