Uzasadnienie
A.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność [...] Kuratora Oświaty w przedmiocie wniosku o przeprowadzenie egzaminu na nadanie stopnia awansu zawodowego nauczyciela.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 kwietnia 2015 r. A.K. został wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni, braków formalnych skargi poprzez wykazanie, iż wyczerpał środek zaskarżenia na bezczynność [...] Kuratora Oświaty – przez złożenie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu administracji wyższego stopnia w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia skarżący otrzymał w 8 maja 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy).
Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Poprzez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumie się sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. W przypadku skargi na bezczynność takim środkiem jest zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 § 1 k.p.a.).
Z akt sprawy wynika, iż przedmiotem skargi A.K. jest bezczynność [...] Kuratora Oświaty w przedmiocie wniosku o przeprowadzenie egzaminu na nadanie stopnia awansu zawodowego nauczyciela.
W tej sytuacji skarżący, przed wniesieniem skargi do sądu, zobligowany był wystąpić z zażaleniem do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Podkreślenia wymaga, że warunek zawarty w art. 52 § 2 p.p.s.a. tj. wyczerpanie środków zaskarżenia rozumiany być powinien w postępowaniu w sprawie skargi na bezczynność jako złożenie środka prawnego w postaci zażalenia przewidzianego w treści art. 37 § 1 k.p.a. Warunek ten będzie spełniony niezależnie od przyjętego przez organ stanowiska, uznającego zasadność bądź też niezasadność zażalenia.
W myśl art. 17 k.p.a. organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu są:
w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego - samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej; w stosunku do wojewodów - właściwi w sprawie ministrowie; w stosunku do innych organów administracji publicznej niż wymienione wyżej - odpowiednie organy nadrzędne lub właściwi ministrowie, a w razie ich braku - organy państwowe sprawujące nadzór nad ich działalnością.
Stosownie do postanowień art. 9 h ust 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674 ze zm.), nadzór nad czynnościami podejmowanymi w postępowaniu o nadanie nauczycielom stopnia awansu zawodowego przez organy sprawujące nadzór pedagogiczny – sprawuje właściwy minister.
Uznać zatem należy, iż w niniejszej sprawie skarżący powinien był się zwrócić do Ministra Edukacji Narodowej. Zarządzeniem z dnia 30 kwietnia 2013 r. wezwano skarżącego do wykazania wyczerpania trybu, o którym mowa w treści art. 37 § 1 k.p.a. Skarżący odebrał to wezwanie w dniu 8 maja 2015 r., zatem termin 7-dniowy upłynął bezskutecznie w dniu 15 maja 2015 r.
Skarżący nie odpowiedział na wezwanie Sądu z dnia 30 kwietnia 2015 r., co powoduje, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Jednocześnie stwierdzić należy, że z akt administracyjnych nie wynika, aby skarżący takie zażalenie składał. W myśl art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 punkt 6 oraz § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.
U.K.