Uzasadnienie
Stowarzyszenie A w Ł. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Ł. polegającą na niepodjęciu działań w związku z nielegalną sprzedażą alkoholu. W uzasadnieniu wskazało, że jest współwłaścicielem lokalu gastronomicznego mieszczącego się w Ł. przy ul. A 85, w którym M. D. pod firmą PHU B prowadzi sprzeczną z prawem działalność gospodarczą. Zdaniem skarżącego M. D. zakupiła napoje alkoholowe od przedsiębiorcy nieposiadającego zezwolenia na sprzedaż alkoholu. Strona skarżąca wyjaśniła, że zawiadomiła organ o nieprawidłowościach, tymczasem nie podjęto skutecznych działań względem tego podmiotu.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Ł. wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. Zdaniem organu żądanie nie podlega kognicji sądów administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna.
Zakres właściwości rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 poz. 718) - dalej p.p.s.a.
Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, na mocy art. 3 § 2 pkt 9 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obejmuje orzekanie także w sprawach skarg m. in. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Tym samym skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania dotyczy spraw, w których organy administracji wydają: 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.
W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Ł. polegającą na niepodjęciu działań w związku ze złożonym przez Stowarzyszenie A zawiadomieniem o nielegalnej sprzedaży alkoholu w lokalu położonym w Ł. przy ul. A 85. Jak wynika bowiem z pisma Stowarzyszenia z dnia 15 lutego 2016 r., na które powołuje się w skardze, złożyło ono do Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Ł., na podstawie art. 304 § 1 kpk, zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa polegającego na sprzedaży i podawaniu w lokalu gastronomicznym napojów alkoholowych z naruszeniem art. 18 ust. 1 oraz art. 18 pkt. 7 ust. 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Powyższe zawiadomienie zawierało także wniosek o podjęcie działań niecierpiących zwłoki w trybie art. 308 kk. Wobec takiego określenia przez Stowarzyszenie przedmiotu zaskarżenia należy stwierdzić, iż w tym zakresie niemożliwe jest złożenie skargi do sądu administracyjnego. Skarżący de facto domaga się bowiem wszczęcia i prowadzenia w stosunku do przedsiębiorcy działającego w lokalu przy ul. A 85 w Łodzi postępowania karnego.
Wniesienie skargi na bezczynność organu dopuszczalne jest natomiast tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie do sądu administracyjnego decyzji, postanowienia oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Bezczynność zachodzi wówczas, gdy w ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie i mimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie stosownego aktu albo nie podjął odpowiedniej czynności z zakresu administracji publicznej. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność jest przede wszystkim ustalenie, że bezczynności dopuścił się organ właściwy w sprawie, zobowiązany na gruncie odpowiednich przepisów do podjęcia stosownego działania, a ponadto istniała podstawa prawna do określonego zachowania się organu wobec żądania strony.
Gdy chodzi o zarzucaną Wojewódzkiemu Inspektorowi Inspekcji Handlowej w Ł. bezczynność w niepodjęciu działań w stosunku do przedsiębiorcy, wskazanego w zawiadomieniu skarżącego z dnia 15 lutego 2016 r., to brak jest przepisów prawa materialnego, które nakazywałyby rozstrzygnięcie przez ten organ żądania Stowarzyszenia A w trybie administracyjnym w formie decyzji, postanowienia lub innego aktu z zakresu administracji publicznej. Czynność taka nie mieści się zatem w katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. i nie stanowi czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu tego przepisu.
O dopuszczalności orzekania przez sąd administracyjny w sprawie bezczynności organu można mówić wyłącznie wtedy, gdy zaskarżony organ, mimo ustawowego obowiązku, nie podejmuje w terminie określonym w k.p.a. rozstrzygnięcia, podlegającego sądowoadministracyjnej kontroli (por. postanowienie NSA z dnia 30 września 2010 r., sygn. akt I OSK 517/10, publ. CBOIS).
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej.
d.j.