Uzasadnienie
J. P. – B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na bezczynność Prezydenta Miasta Z. w przedmiocie wydania dowodu osobistego z wpisanym adresem stałego pobytu.
Mocą zarządzenia Sędziego z dnia 8 sierpnia 2008 roku skarżący został wezwany do wykazania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, iż przed wniesieniem skargi wyczerpał środek zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tym samym skarżący został zobowiązany do złożenia odpisu zażalenia skierowanego do Wojewody [...] na bezczynność Prezydenta Miasta Z. w zakresie wydania dowodu osobistego z wpisanym adresem stałego pobytu i dowodu, że zażalenie to zostało wniesione do Wojewody [...]. Zarządzenie doręczono skarżącemu w dniu 18 sierpnia 2008 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Odrzucenie skargi równoznaczne jest z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym.
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w określonych przypadkach.
Warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Natomiast § 2 tego przepisu wyjaśnia co należy rozumieć pod pojęciem "wyczerpanie środków odwoławczych" stanowiąc, że jest to sytuacja, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Po myśli art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, na niezałatwienie sprawy w terminie, stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej stopnia wyższego.
Wniesienie skargi do sądu na bezczynność organu jest zatem możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37, ponieważ zażalenie, o którym mowa w tym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 52 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienie NSA z dnia 6 lipca 2006 roku, I OSK 480/06, Lex Nr 188512).
Zarządzeniem Sędziego z dnia 8 sierpnia 2008 roku J. P. – B. został wezwany do wykazania wyczerpania środka zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zarządzenie zostało doręczone skarżącemu dnia 18 sierpnia 2008 roku, zatem termin do wykonania zarządzenia upłynął z dniem 25 sierpnia 2008 roku. Pomimo upływu terminu, skarżący nie wykonał zarządzenia, gdyż nie złożył dowodów na wystąpienie z zażaleniem na bezczynność Prezydenta Miasta Z. do Wojewody [...].
W tej sytuacji, skarga J. P. – B. na bezczynność Prezydenta Miasta Z. podlega odrzuceniu na mocy przepisu art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
K.O.