Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga sporządzona przez M.F. na bezczynność Prokuratury Rejonowej w Ł. Skarżący zarzucił Prokuraturze niepodjęcie żadnych czynności po zgłoszeniu przez niego popełnienia przestępstwa przez Wójta i kierownika Ośrodka Pomocy Rodzinie w Ł. Postanowieniem z dnia 18 października 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził swoją niewłaściwość miejscową i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi jako właściwemu w sprawie.
W dniu 25 stycznia 2006 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła odpowiedź na skargę sporządzona przez Prokuratora Rejonowego w Ł. Prokurator wniósł o oddalenie skargi i obciążenie skarżącego kosztami postępowania. W odpowiedzi na skargę zwrócono uwagę na fakt, że M. F. nie przedstawił dokumentów potwierdzających, iż rzeczywiście podjął działania przed właściwym organem administracji do uzyskania żądanych świadczeń. Jednocześnie Prokurator stwierdził, że nie było uzasadnionych podstaw do przyjęcia podejrzenia, że w tej sprawie popełniono przestępstwo.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Granice właściwości sądów administracyjnych oraz istota wymiaru sprawiedliwości sprawowanego przez te sądy, zostały określone w art. 184 Konstytucji RP. Z przepisu tego wynika, że sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje również orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych organów administracji rządowej.
Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ jej przedmiot nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) - dalej p.p.s.a. - zakres orzekania przez sąd administracyjny obejmuje kontrolę działalności administracji publicznej przez orzekanie w sprawach skarg na:
- 1. decyzje administracyjne;
- 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3.postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
W niniejszej sprawie skarga nie dotyczy działalności administracji publicznej.
Prokuratura Rejonowa w Ł. nie jest organem władnym do wydawania decyzji administracyjnych przyznających świadczenia pieniężne. Ponadto należy stwierdzić, że skarżący nie przedstawił dokumentów potwierdzających, iż podjął działania przed właściwym organem administracji zmierzające do uzyskania świadczeń.
Prokuratura Rejonowa w Ł. stwierdziła, że nie ma żadnych podstaw do przyjęcia uzasadnionego podejrzenia, że popełniono przestępstwo. Ponadto Prokuratura Rejonowa w piśmie z dnia 4 sierpnia 2005 roku pouczyła skarżącego o możliwości podjęcia działań w tej sprawie i o sposobie wniesienia odwołania.
Zaskarżone działanie Prokuratury Rejonowej w Ł. nie podlega kontroli sądu administracyjnego, bowiem nie jest czynnością z zakresu administracji publicznej, o której mowa w wyżej wymienionym art. 3 p.p.s.a., a ponadto żaden przepis szczególny nie przekazuje skarg na tego rodzaju działanie do właściwości sądu administracyjnego.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. O odrzuceniu skargi Sąd orzeka w drodze postanowienia; rozstrzygnięcie może zapaść na posiedzeniu niejawnym zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.