Uzasadnienie
R.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w Ł. polegającą na nierozpoznaiu wniosku o przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Uzasadniając wniesioną skargę R. P. podniósł, iż w lipcu 2008 r. wystąpił do Dyrektora Aresztu Śledczego w Ł. z wnioskiem o przyznanie pomocy finansowej na zakup lokalu mieszkalnego. W odpowiedzi na powyższe został poinformowany, że jego wniosek zostanie rozpatrzony w terminie innym niż przewidziany w art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, zwanej dalej Kpa., po uzyskaniu przez organ środków finansowych na ten cel, nie później jednak niż do dnia 31 grudnia 2009 r. Mając powyższe na uwadze R. P. wystąpił do Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w Ł. ze skargą na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w Ł. W odpowiedzi na wniesioną skargę Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej w Ł., pismem z dnia [...] r. poinformował skarżącego, iż postępowanie organu I instancji było prawidłowe.
Ponadto strona została poinformowana, że rozpatrywanie wniosków o przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu następuje w kolejności ich składania oraz zależne jest od posiadanych środków finansowych na ten cel.
W związku z powyższym w ocenie skarżącego, zasadnym jest wniesienie skargi na bezczynność Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w Ł., polegającej na uporczywej odmowie załatwienia jego wniosku o przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej w Ł. wniósł o oddalenie skargi
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie było niedopuszczalne.
Zgodnie z treścią przepisu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)- zwanej dalej ppsa., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu- w terminie czternastu dni, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia prawa. (art. 52 § 3 ppsa)..
Natomiast stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ppsa sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W myśl art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000, Nr 98, poz. 1071 ze zm.) na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
W przedmiotowej sprawie R. P. skarży bezczynność Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w Ł. w przedmiocie nierozpoznania jego wniosku o przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego.
Wskazać należy, iż organem właściwym do rozpatrzenia wniosku o przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego jest właściwy Dyrektor Aresztu Śledczego. Natomiast Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej jest organem II instancji, który rozpatruje ewentualne środki odwoławcze od orzeczeń wydanych przez organ I instancji.
Natomiast w myśl przepisów ustawy z dnia 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej (t.j. Dz.U. z 2002 r., Nr 207 poz. 1761) organem administracji publicznej wyższego stopnia nad Dyrektorem Okręgowym Służby Więziennej jest Dyrektor Generalny Służby Więziennej.
W myśl powołanego już przepisu art. 52 ppsa., R. P. przed wniesieniem skargi winien wnieść do Dyrektora Generalnego Służby Więziennej zażalenie na bezczynność Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w Ł., w trybie art. 37 § 1 Kpa. Skarżący nie zadośćuczynił temu obowiązkowi, a zatem jego skargę uznać należało za niedopuszczalną.
W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa. odrzucił skargę.
T.P.