Uzasadnienie
G. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. w przedmiocie wydania decyzji przedłużającej ważność licencji na wykonywanie transportu drogowego.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie.
Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z 5 marca 2019 r. skarżący został wezwany do wykazania, iż przed złożeniem skargi na przewlekłość postępowania wyczerpał środek zaskarżenia, tj. złożył ponaglenie, o którym mowa w art. 37 § 1-3 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 209), dalej "k.p.a.", w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierające powyższe wezwanie została doręczona skarżącemu 11 marca 2019 r.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie G. P. złożył do akt sprawy kopię pisma z 27 grudnia 2018 r. wskazując, że pismo to próbował bezskutecznie wręczyć urzędniczce Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Warunek ten dotyczy także skarg na bezczynność organu oraz przewlekle prowadzone postępowanie przez organ. Jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (bezczynność) lub postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość) stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia (art. 37 § 1 k.p.a.).
Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia, za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie, lub do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 k.p.a.). Podkreślić należy, że przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, dla uznania wyczerpania przez stronę przysługujących jej środków zaskarżenia wystarczające jest wykazanie, że złożyła ona ponaglenie. Przy ocenie dopuszczalności skargi nie ma znaczenia sposób rozpoznania takiego ponaglenia. Z powyższego wynika, że niezbędnym warunkiem zaskarżenia przewlekłego prowadzenia postępowania w niniejszej sprawie było złożenie ponaglenia w trybie art. 37 k.p.a. do organu prowadzącego postępowanie.
Jednocześnie należy zauważyć, że stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest z innych przyczyn niedopuszczalne. O innej przyczynie można mówić w przypadku niepoprzedzenia wniesienia skargi wyczerpaniem przysługujących stronie skarżącej środków zaskarżenia (por. postanowienie NSA z 9 maja 2012 r. sygn. akt II GSK 729/12, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W przedmiotowej sprawie wezwanie do złożenia dowodu wyczerpania trybu art. 37 k.p.a. zostało skutecznie doręczone skarżącemu 11 marca 2019 r. W zakreślonym w wezwaniu terminie skarżący złożył kopię pisma z 27 grudnia 2018 r. skierowanego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., w treści którego wnosił o terminowe rozpatrzenie złożonych wniosków w sprawie licencji na wykonywanie transportu drogowego. G. P. wyjaśnił jednocześnie, że pismo to próbował wręczyć urzędniczce Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., lecz osoba ta odmówiła przyjęcia pisma. Wobec braku skutecznego ponaglenia organu w ocenie sądu nie można uznać, by skarżący przed złożeniem do sądu skargi na przewlekłość postępowania wyczerpał przysługujący mu środek zaskarżenia, a zatem wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Z powyższych względów skarga na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a podlega odrzuceniu, o czym sąd orzekł w sentencji.
O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
EC