Uzasadnienie
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. pismem z dnia [...] nr [...], powołując się na art. 165 ust. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2016 r., poz. 1948 ze zm.), złożył komisarzowi celnemu A.R. propozycję określającą warunki zatrudnienia w Izbie Administracji Skarbowej w formie umowy o pracę na czas nieokreślony na stanowisku kierownika referatu, zaliczanego do grupy stanowisk koordynujących w służbie celnej.
A.R. w dniu 23 maja 2017 r. złożyła oświadczenie o nie przyjęciu otrzymanej propozycji zatrudnienia w Izbie Administracji Skarbowej, stanowiącej decyzję o zwolnieniu ze służby. Następnie, w dniu 16 maja 2017 r., wystąpiła z wnioskiem do Dyrektora Administracji Skarbowej w Ł. o wydanie w stosunku do niej decyzji administracyjnej w postaci propozycji służby w Służbie Celno-Skarbowej.
Strona wezwała (pismem z dnia 13 czerwca 2017 r.) Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. do usunięcia naruszenia prawa i przedstawienia propozycji służby, którą organ zobowiązany był jej złożyć na podstawie art. 165 ust. 7 przepisy ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. odpowiadając w dniu 7 lipca 2017 r. na powyższe wezwanie stwierdził, że przepis art. 165 ust. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej statuuje autonomiczne prawo pracodawcy – kierownika jednostki organizacyjnej wskazanej w przepisie, w zakresie rodzaju propozycji (zatrudnienie na postawie umowy o pracę albo pełnienia służby), jaka składana jest pracownikom i funkcjonariuszom tej jednostki. Wskazał także, iż środek zaskarżenia – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa – stronie nie przysługuje, bowiem propozycja zatrudnienia składana funkcjonariuszowi Służby Celnej nie stanowi decyzji administracyjnej.
A.R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł w związku z brakiem złożenia propozycji służby w Służbie Celno-Skarbowej. Zarzuciła organowi bezczynność wyrażającą się w braku złożenia jej propozycji pełnienia służby w Służbie Celno-Skarbowej w Krajowej Administracji Skarbowej, pomimo istnienia ku temu ustawowego obowiązku wynikającego z art. 165 ust. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie na podstawie art. 151 p.p.s.a. Stwierdził, że niniejsza sprawa nie należy do kognicji sądów administracyjnych. Zarówno propozycja zatrudnienia, jak i informacja o nieprzedstawieniu propozycji pracy/służby nie są decyzją, postanowieniem, czynnością lub aktem, wymienionymi w art. 3 § 2 p.p.s.a.
Na rozprawie w dniu 30 listopada 2017 r. strony wniosły o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2017.1369, ze zm.) - w skrócie: "p.p.s.a." - sąd może również zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron.
W rozpoznawanej sprawie strony postępowania zgodnie wnioskowały o jego zawieszenie, a sąd nie znalazł podstaw do odmowy uwzględniania ww. żądania.
W tej sytuacji, sąd na podstawie art. 126 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.
D.Cz.