Uzasadnienie
A.F. (dalej również: strona, skarżący lub strona skarżąca) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Rady Miejskiej w Ozorkowie w przedmiocie podjęcia działań mających na celu naprawę i reaktywację systemu tramwajowego na terenie miasta Ozorkowa.
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Ozorkowie wniosła o oddalenie skargi jako bezzasadnej, wskazując, że linia tramwajowa łącząca miasto Ozorków ze Zgierzem, a dalej Łodzią była przedsięwzięciem transportowym o charakterze międzygminnym, bowiem jej infrastruktura przebiegała przez tereny wielu jednostek samorządowych, a z jej usług korzystali wszyscy mieszkańcy tych jednostek.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zaważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 935) – dalej: "p.p.s.a." kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 stawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania takich opinii;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Zaskarżenie bezczynności jest dopuszczalne w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowienia oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Bezczynność zachodzi wówczas, gdy w ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie i mimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie stosownego aktu albo nie podjął odpowiedniej czynności z zakresu administracji publicznej. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność jest przede wszystkim ustalenie, że bezczynności dopuścił się organ właściwy w sprawie, zobowiązany na gruncie odpowiednich przepisów do podjęcia stosownego działania, a ponadto istniała podstawa prawna do określonego zachowania się organu wobec żądania strony.
Z treści skargi wynika, że skarżący domaga się naprawy i reaktywacji systemu tramwajowego na terenie miasta Ozorkowa. Przede wszystkim podkreślić należy, że zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. 2024 r., poz. 609 ze zm.) do zadań własnych gminy należą sprawy transportu lokalnego. Jak słusznie wskazuje organ w odpowiedzi na skargę linia tramwajowa łącząca miasto Ozorków ze Zgierzem i dalej Łodzią była przedsięwzięciem transportowym o charakterze międzygminnym, bowiem jej infrastruktura przebiegała przez tereny wielu jednostek samorządowych, a z jej usług korzystali wszyscy mieszkańcy tych jednostek.
Należy zwrócić uwagę, że brak jest obowiązującego przepisu prawnego, obligującego organ do podjęcia, w zakresie podniesionych przez skarżącego okoliczności, władczego rozstrzygnięcia. W zakresie objętym treścią skargi strona nie może skutecznie domagać się: wydania decyzji administracyjnej (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.), postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.), postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a.), jak również żadnego z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt od 4 do 7 p.p.s.a. Brak jest też przepisów szczególnych, dopuszczających kontrolę sądów administracyjnych w tego rodzaju sprawach.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że skoro Rada Miejska w Ozorkowie nie była zobowiązana do wydania ani żadnego z aktów lub czynności określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a., ani innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (stosownie do art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a.), to stronie skarżącej nie przysługiwała również skarga na bezczynność w tym zakresie.
Z powyższych względów należy stwierdzić, że wniesiona przez skarżącego skarga na bezczynność organu jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
a.kr