Uzasadnienie
Decyzją nr [...] z dnia [...] Wójt Gminy L. zezwolił D. Rz. na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających – piwo na okres od dnia 4 sierpnia 2003r. do dnia 4 sierpnia 2005r.
Decyzją nr [...] z dnia [...] Wójt Gminy L. zezwolił D. Rz. na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających od 4,5% do 18% alkoholu na okres od dnia 1 sierpnia 2003r. do dnia 1 sierpnia 2005r.
Decyzją nr [...] z dnia [...] Wójt Gminy L. zezwolił D. Rz. na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających powyżej 18% alkoholu na okres od dnia 1 sierpnia 2003r. do dnia 1 sierpnia 2005r.
W dniu 10 września 2003r. D. Rz. wniósł odwołanie od wymienionych decyzji podnosząc, iż otrzymał zezwolenie na okres 3 lat a nie jak wnioskował na okres 5 lat.
Decyzjami z dnia [...] nr [...], [...] i [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. uchyliło wszystkie trzy zaskarżone decyzje i przekazało wszystkie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.
Na wymienione decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł D. Rz..
Wyrokiem z dnia 26 października 2004r. w sprawie 3 II S.A./Łd 1901-1903/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił wszystkie zaskarżone decyzje podnosząc w uzasadnieniu, iż odwołanie D. Rz. z dnia 10 września 2003r. dotyczy żądania nie rozstrzygniętego przez organ I instancji i winno zostać potraktowane jako żądanie uzupełnienia decyzji na podstawie art.111 § 1 kpa.
W dniu 6 stycznia 2005r. D. Rz. złożył do Wójta Gminy L. wniosek o wydanie decyzji uzupełniającej decyzje z dnia [...] nr [...], [...] i [...] przez wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych na okres pięciu lat.
W dniu 10 marca 2005r. D. Rz., na podstawie art.37 § 1 kpa, złożył zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. na niezałatwienie przez Wójta Gminy L. sprawy wydania decyzji uzupełniających dotyczących zezwoleń na sprzedaż alkoholu.
Postanowieniem nr [...] z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. uznało zażalenie D. Rz. za uzasadnione i wyznaczyło Wójtowi Gminy L. termin na uzupełnienie decyzji do dnia [...].
Decyzją nr [...], [...], [...] z dnia [...]. Wójt Gminy L. na podstawie art.155 kpa:
1.)zmienił decyzję ostateczną nr [...] w ten sposób, że w zawarty w jej sentencji zwrot "zezwolenie jest ważne na okres dwóch lat" zastąpił zwrotem: "zezwolenie jest ważne na okres pięciu lat" 2.)zmienił decyzję ostateczną nr [...] w ten sposób, że w zawarty w jej sentencji zwrot "zezwolenie jest ważne na okres dwóch lat" zastąpił zwrotem: "zezwolenie jest ważne na okres pięciu lat" 3.) zmienił decyzję ostateczną nr [...] w ten sposób, że w zawarty w jej sentencji zwrot "zezwolenie jest ważne na okres dwóch lat" zastąpił zwrotem: "zezwolenie jest ważne na okres pięciu lat"
Postanowieniem nr [...] z dnia [...] Wójt Gminy L., na podstawie art.113 kpa, sprostował oczywistą omyłkę w decyzji nr [...], [...] z dnia [...] w ten sposób, że:
- 1. w punkcie 1 sentencji decyzji zwrot "decyzję ostateczną nr [...] zastąpił zwrotem "decyzję ostateczną nr [...]
- 2. w punkcie 1 sentencji decyzji zwrot "decyzję ostateczną nr [...] zastąpił zwrotem "decyzję ostateczną nr [...]
- 3. w punkcie 1 sentencji decyzji zwrot "decyzję ostateczną nr [...] zastąpił zwrotem "decyzję ostateczną nr [...]
W dniu 4 sierpnia 2005r. D. Rz. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na bezczynność Wójta Gminy L. podnosząc, iż był on zobowiązany postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. do wydania decyzji uzupełniającej zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych w terminie do dnia 20 maja 2005r. lecz tego nie uczynił.
Wójt Gminy L. w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie podnosząc, iż nie pozostaje on w bezczynności. W dniu [...] wydał decyzję przedłużającą zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych do 5 lat a następnie postanowieniem z dnia [...] sprostował w tej decyzji oczywistą omyłkę pisarską dotyczącą numerów decyzji. W związku z czym nie jest on bezczynny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga D. Rz. jest niedopuszczalna.
Zgodnie z treścią art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/Dz.U. nr 153 poz.1270/ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
W myśl art.3 § 2 pkt.1-4 i 8 wymienionej ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1. decyzje administracyjne
- 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty
- 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie
- 4. inne niż określone w pkt.1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa 8.) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt.1-4
Jedną z przesłanek dopuszczalności zaskarżenia określonego aktu, czynności lub bezczynności organu administracji jest istnienie przedmiotu zaskarżenia. W przypadku bezczynności organu przedmiotem takim jest niewydanie w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu. Oznacza to, iż przedmiotem zaskarżenia jest brak przejawów aktywności organu administracji mimo, że organ ten miał obowiązek podjąć działania w formie określonej prawem i w terminie określonym przez prawo. W sytuacji zatem gdy przepis prawa przewiduje działanie organu zaś organ jest w zwłoce, gdyż w wymaganym terminie nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub opieszale prowadzi postępowanie i nie kończy go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu to dopuszczalna jest skarga na bezczynność takiego organu. Skarga taka nie jest natomiast dopuszczalna w przypadku, gdy w dniu jej wniesienia, organ administracji nie pozostaje w bezczynności bo wydał już decyzję, postanowienie lub inny akt.
W rozpoznawanej sprawie skarga D. Rz. dotyczy bezczynności Wójta Gminy L., który nie wydał decyzji uzupełniającej trzy zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych z dnia [...]. W dniu 10 września 2003r. skarżący złożył odwołanie od trzech wymienionych decyzji wnioskując o wydanie zezwolenia na okres pięciu a nie dwóch lat. Zgodnie ze wskazaniami zawartymi w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 października 2004r. odwołanie to należało potraktować jako żądanie uzupełnienia decyzji. W piśmie z dnia 6 stycznia 2005r. D. Rz. ponownie wnosił o wydanie decyzji uzupełniającej trzy decyzje z [...]. Na skutek złożenia zażalenia przez skarżącego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. postanowieniem z dnia [...] wyznaczyło Wójtowi Gminy L. termin do uzupełnienia decyzji do dnia [...]. Decyzją nr [...],[...] z dnia [...]. Wójt Gminy L. zmienił ostateczne decyzje nr [...]; [...]i [...] w ten sposób, że zawarte w sentencji zwroty "zezwolenie jest ważne na okres dwóch lat" zostały zastąpione zwrotami "zezwolenie jest ważne na okres pięciu lat" zaś postanowieniem z dnia [...] nr [...] sprostował oczywistą omyłkę w swojej decyzji z [...] w ten sposób, że w punkcie 1 sentencji zwrot "ostateczną decyzję nr [...]" zastąpiono zwrotem "decyzję ostateczną nr [...]", w punkcie 2 sentencji zwrot "decyzję ostateczną [...]" zastąpiono zwrotem "decyzję ostateczną nr [...]" oraz w punkcie 3 sentencji zwrot "decyzję ostateczną nr [...]" zastąpiono zawrotem " decyzje ostateczną nr [...]".
W dniu złożenia przez D. Rz. skargi do sądu (4 sierpnia 2005r.) Wójt Gminy L. uzupełnił swoje trzy decyzje z dnia [...]. Uczynił to decyzją z dnia [...] i postanowieniem z dnia [...]. Faktem jest, iż w decyzji z dnia [...] wskazał błędnie numery decyzji, których dotyczyły zmiany lecz w postanowieniu z [...] sprostował tą decyzję wskazując prawidłowe numery decyzji. Prowadzi to do wniosku, iż trzy decyzje z dnia [...] zostały zmienione przez określenie, że zezwolenia są ważne na okres pięciu lat. Zmiany te są zgodne z żądaniem skarżącego. Skoro zatem w dniu wniesienia skargi do sądu Wójt Gminy L. dokonał zmiany swoich trzech zezwoleń z dnia [...] to nie dopuścił się bezczynności. W sytuacji więc gdy nie ma bezczynności organu administracji w dniu wniesienia skargi do sądu to brak jest przedmiotu zaskarżenia. Oznacza to, iż skarga D. Rz. na bezczynność jest niedopuszczalna.
Okoliczności podniesione przez skarżącego w dwóch pismach procesowych z dnia 27 i 28 września 2005r. nie maja znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. D. Rz. podniósł w nich, iż nie otrzymał odpowiedzi na skargę a ponadto decyzja z dnia [...] i postanowienie z dnia [...] są niezgodne z prawem. Faktem jest, iż skarżący dotychczas nie otrzymał odpowiedzi na pozew lecz znał jej treść. Świadczy o tym pismo procesowe z 27 września 2005r. w którym wskazuje jakie stanowisko zajął w niej Wójt Gminy L.. Okoliczność nie doręczenia skarżącemu odpowiedzi na skargę nie ma istotnego znaczenia dla oceny dopuszczalności skargi. Nie ma również istotnego znaczenia to czy decyzja z [...] i postanowienie z [...] są zgodne z prawem.
Należy zaznaczyć, iż w sprawie skargi na bezczynność organu przedmiotem postępowania jest ustalenie czy w dniu wniesienia skargi organ dopuścił się bezczynności a więc czy podjął czynności, które zobowiązany był wykonać. W sytuacji kiedy żądana czynność została wykonana to organ nie pozostaje w bezczynności. Nie ma wówczas znaczenia to czy wydana decyzja, postanowienie lub inny akt są zgodne lub niezgodne z prawem. Istotne jest jedynie to czy czynność została wykonana. W sprawie skargi na bezczynność organu sąd nie ocenia prawidłowości wydanego aktu. Akt ten może być przedmiotem oceny zgodności z prawem tylko wówczas gdy zostanie on zaskarżony do sądu. W rozpoznawanej sprawie Wójt Gminy L. decyzją z [...] i postanowieniem z [...] dokonał zmiany swoich trzech zezwoleń z dnia [...]. Wydał zatem decyzję uzupełniającą te zezwolenia. Ocena zgodności z prawem decyzji z [...] i postanowienia z [...] nie jest przedmiotem postępowania w rozpoznawanej sprawie.
Skoro w ocenie skarżącego są one niezgodne z prawem może się od nich odwołać a w razie ewentualnego negatywnego dla niego rozstrzygnięcia organu odwoławczego może złożyć skargę do sądu. Sąd w niniejszej sprawie nie może natomiast kontrolować legalności obu aktów wydanych przez Wójta Gminy L..
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art.58 § 1 pkt.6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., sąd odrzucił, jako niedopuszczalną, skargę D. Rz..