Uzasadnienie
W dniu 17 lipca 2006 roku U. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. w przedmiocie niewydania decyzji w sprawie o przyznanie emerytury.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.
W niniejszej sprawie skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O., który mimo upływu 4 miesięcy od przekazania wniosku nie wydał decyzji o przyznaniu jej emerytury.
Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 12 kwietnia 2006 r. sygn. akt II GZ 39/06 (niepublikowane), przypadku skargi na bezczynność o właściwości sądu decyduje siedziba organu, który zdaniem skarżącego pozostaje w bezczynności. Jeżeli skarżący wnosi skargę na bezczynność określonego organu, to sąd powinien rozpoznać skargę na bezczynność organu wskazanego przez stronę, gdyż dopiero w wyniku rozpoznania skargi może dojść do rozstrzygnięcia, czy wskazany przez skarżącego organ pozostaje w bezczynności. Dotyczyć to może również dopuszczalności skargi.
Ponieważ zdaniem strony, do wydania decyzji w sprawie przyznania jej emerytury właściwy jest Zakład Ubezpieczeń Społecznych – Oddział w O.– do rozpoznania tej skargi, ze względu na siedzibę Oddziału właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, a nie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi.
Jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 59 § 1 p.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.