Uzasadnienie
III SAB/Łd 36/13
Pismem z dnia 11 października 2013 r. M.P. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie utrudniania dostępu do dokumentów z Archiwum Zakładowego [...] Urzędu Wojewódzkiego.
Postanowieniem z dnia 27 listopada 2013 r. Wojewódzki sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę.
Po otrzymaniu powyższego rozstrzygnięcia skarżący sformułował wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, załączając wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Na dochody gospodarstwa domowego składają się świadczenia emerytalne skarżącego w wysokości 1.739,17 zł netto. Skarżący oświadczył, że nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Jest właścicielem mieszkania o powierzchni 62,41 m2. Wskazał na bieżące koszty utrzymania (czynsz, energia elektryczna, telefon) – wyliczając je na ok. 550 zł, koszty zakupu odzieży i wyżywienia – ok. 880 zł oraz koszty zakupi leków i zapewnienia świadczeń zdrowotnych – ok. 200 zł.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że dochody w gospodarstwie domowym skarżącego stanowią jedynie świadczenia emerytalne skarżącego w wysokości 1.739,17 zł netto. Skarżący nie osiąga żadnych innych dochodów, nie posiada także zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Ponosi natomiast wydatki związane z kosztami leczenia i zakupu leków (ok. 200 zł) i bieżącym utrzymaniem (550 zł) oraz kosztami wyżywienie (ok. 680 zł).
Z powyższego wynika, że sytuacja majątkowa skarżącego jest trudna i ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego, czy ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika może wpłynąć na jego sytuację materialną. Stąd też należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
U.K.