Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodziz 22 lutego 2018 r., sygn. akt III SAB/Łd 39/17

Uzasadnienie

A.G. wniosła w dniu [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w sprawie odwołania od decyzji administracyjnej o zwolnieniu jej ze służby, zawartej w propozycji pracy złożonej dnia 26 maja 2017 r.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie.

Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skarg kasacyjnych od postanowień Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 22 września 2017 r., sygn. akt III SA/Łd 757/17 i III SA/Łd 797/17 wydanych w sprawach, których przedmiotem była kontrola zgodności z prawem złożonych przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. propozycji pracy, innym funkcjonariuszom tej jednostki organizacyjnej. Sąd uznał za zasadne zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na fakt, że wyżej wskazane rozstrzygnięcia zapadły w zbliżonym stanie faktycznym, jak i prawnym, a ponadto z uwagi na istotną rozbieżność orzecznictwa sądowoadministracyjnego.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, zarzucając:

1. 1. błędną wykładnię art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przez przyjęcie, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku innych postępowań sądowoadministracyjnych o sygn. akt III SA/Łd 757/17 i III SA/Łd 797/17 w sytuacji, gdy postępowanie kasacyjne wskazane przez sąd w uzasadnieniu postanowienia w przedmiocie zawieszenia dotyczy innych osób, a ich rozstrzygnięcie, choć zapadnie w tym samym stanie prawnym, nie będzie mieć bezpośredniego wpływu na rozpoznanie skargi złożonej w niniejszym postępowaniu;
2. 2. błędne zastosowanie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez zastosowanie tego przepisu w sprawie i przyjęcie, że kontrola zgodności z prawem złożonych przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. propozycji pracy, innym funkcjonariuszom Służby Celnej w Ł. stanowi podstawę do zawieszenia postępowania, podczas gdy inne postępowanie sądowe należy rozumieć wąsko i przyjmować, że nie dotyczy ono innego postępowania toczącego się w sprawie tego samego rodzaju; Skargi kasacyjne w sprawach sygn. akt III SA/Łd 757/17 i III SA/Łd 797/17 wywiedzione zostały przez inne osoby niż skarżąca. Zatem brak jest związku tej sprawy ze sprawami sygn. akt III SA/Łd 757/17 i III SA/Łd 797/17;
3. 3. błędną wykładnię art. 171 i art. 190 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że sąd I instancji będzie związany poglądem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w innej sprawie nawet wówczas, gdy obie sprawy zaistniały w tożsamym stanie faktycznym i prawnym;
4. 4. naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez brak dostatecznego wyjaśnienia zależności pomiędzy sprawami o sygn. akt III SA/Łd 757/17 i III SA/Łd 797/1 oraz brak uzasadnienia w zakresie twierdzenia sądu o rozbieżności w dotychczasowym orzecznictwie.

Z uwagi na powyższe organ administracji wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

W odpowiedzi na zażalenie skarżąca wniosła o jego oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do art. 195 § 2 p.p.s.a. jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.

W rozpatrywanej sprawie sąd stwierdził, że sytuacja taka ma miejsce. Podniesione w treści złożonego zażalenia okoliczności przemawiają za jego uwzględnieniem. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 24 listopada 2008 r., sygn. akt II FPS 4/08 (publ. ONSAiWSA 2009/4/62) przyjął, że art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie stanowi podstawy do zawieszenia przez wojewódzki sąd administracyjny z urzędu postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w innej sprawie tego samego rodzaju, w której zapadło już orzeczenie, ale zostało ono zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wobec powyższego zażalenie jest oczywiście uzasadnione i podlegało uwzględnieniu.

Nadto Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 23 stycznia 2018 r., sygn. akt I OSK 2772/17 oddalił skargę kasacyjną wniesioną w sprawie sygn. akt III SA/Łd 757/17, natomiast postanowieniem z dnia 9 lutego 2018 r., sygn. akt I OSK 2989/17 oddalił skargę kasacyjną wniesioną w sprawie sygn. akt III SA/Łd 797/17.

Mając powyższe na uwadze na mocy art. 195 § 2 p.p.s.a. sąd orzekł o uchyleniu zaskarżonego postanowienia. Podstawę zwrotu wpisu od zażalenia stanowił art. 225 p.p.s.a.

D.Cz.