Uzasadnienie
Y.Z., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z 20 maja 2020 r. o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie.
Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z 8 września 2021 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do wykazania, iż przed złożeniem skargi strona złożyła ponaglenie, o którym mowa w art. 37 § 1-3 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 256, dalej: k.p.a.), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierające powyższe wezwanie została doręczona pełnomocnikowi skarżącego 14 września 2021 r. Przedmiotowe wezwanie pozostało bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Warunek ten dotyczy także skarg na bezczynność organu oraz przewlekle prowadzenie postępowania przez organ. Stosownie do art. 37 § 1 k.p.a., jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (bezczynność) lub postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość) stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia.
Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia, za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie, lub do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 k.p.a.). Podkreślić należy, że przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, dla uznania wyczerpania przez stronę przysługujących jej środków zaskarżenia wystarczające jest wykazanie, że złożyła ona ponaglenie. Przy ocenie dopuszczalności skargi nie ma znaczenia sposób rozpoznania takiego ponaglenia. Z powyższego wynika, że niezbędnym warunkiem zaskarżenia bezczynności w niniejszej sprawie było złożenie ponaglenia w trybie art. 37 k.p.a. do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest z innych przyczyn niedopuszczalne. O innej przyczynie można mówić w przypadku niepoprzedzenia wniesienia skargi wyczerpaniem przysługujących stronie skarżącej środków zaskarżenia (por. postanowienie NSA z 9 maja 2012 r. sygn. akt II GSK 729/12, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie wezwanie do złożenia dowodu wyczerpania trybu z art. 37 k.p.a., w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 14 września 2021 r. Na powyższe wezwanie nie została udzielona odpowiedź. Dodatkowo nadmienić trzeba, że za ponaglenie nie może zostać uznane pismo strony z 16 czerwca 2021 r., na które strona się powołuje w skardze. W treści tego pisma strona nie podnosi kwestii bezczynności organu w przedmiotowej sprawie. Wobec powyższego strona nie wykazała, że przed złożeniem do sądu skargi na bezczynność organu wyczerpała przysługujący jej środek zaskarżenia, a zatem wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a skarga podlega odrzuceniu, o czym Sąd orzekł w sentencji.
d.cz.