Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodziz 15 listopada 2007 r., sygn. akt III SAB/Łd 47/07

Uzasadnienie

T. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Z. w sprawie braku odpowiedzi na pisma i wnioski dotyczące wykonania następujących wyroków sądowych:

1. 1. wyroku Sądu Apelacyjnego w W., wydanego w sprawie o sygn. akt III APo 3/02, w przedmiocie zwolnienia z pracy,
2. 2. wyroku Sądu Apelacyjnego w Ł., wydanego w sprawie o sygn. akt III APo 4/03, w przedmiocie zwolnienia z pracy,
3. 3. wyroku Sądu Okręgowego w S., wydanego w sprawie o sygn. akt IV Pa 190/05, w przedmiocie dopuszczenia do pracy,
4. 4. wyroku Sądu Wojewódzkiego w Ł., wydanego w sprawie o sygn. akt VII Pr 115/94, w przedmiocie przywrócenia do pracy,
5. 5. wyroku Sądu Apelacyjnego w Ł., wydanego w sprawie o sygn. akt III APa 10/07, w przedmiocie wynagrodzenia.

Jego zdaniem, bezczynność organu świadczy o naruszeniu art. 231 § 2 kk. Do skargi T. K. załączył pismo z dnia 30 maja 2007 r., zatytułowane "wniosek o umożliwienie mi przejścia na emeryturę na podstawie art. 88 KN, gdyż od 7 lat jestem pozbawiony środków do życia" oraz pismo Starosty Powiatowego w Z. z dnia 4 maja 2007 r. adresowane do skarżącego w sprawie informacji o odwołaniu skarżącego ze składu Powiatowej Rady Zatrudnienia w Z. W odpowiedzi na skargę, Prezydent Miasta Z. wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, iż organ nie wszczynał postępowania administracyjnego w przedmiocie pisma skarżącego z dnia 30 maja 2007 r., ponieważ do zadań własnych gminy oraz zadań zleconych z zakresu administracji rządowej nie należy rozstrzyganie wniosków w przedmiocie świadczeń emerytalnych, ani też realizacja wyroków sądowych. Do zadań gminy nie należy również załatwianie spraw dotyczących rozwiązywania umów o pracę dotyczących skarżącego, powrotu skarżącego do pracy bądź wypłacania mu odpraw pieniężnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do treści art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Zgodnie zaś z § 3 art. 3 sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

W rozpoznawanej sprawie skarżący domaga się od Prezydenta Miasta Z. udzielenia odpowiedzi na pisma i wnioski dotyczące wykonania, wymienionych w skardze 5 wyroków, wydanych przez sądy powszechne.

Skarga na bezczynność organów, co wynika z jednoznacznego brzmienia art. 3 § 2 pkt 8 w/w ustawy, może dotyczyć tylko przypadków określonych w pkt 1-4 tego przepisu. Chodzi tu zatem o sytuacje, gdy organ administracyjny pozostaje w bezczynności, mimo iż jego obowiązkiem jest podjęcie stosownego aktu administracyjnego (decyzji, postanowienia albo też aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa).

W świetle powyższych uwag, zasadny jest zdaniem Sądu wniosek, iż kwestia udzielenia odpowiedzi na pisma i wnioski dotyczące wykonalności wyroków sądów powszechnych nie jest sprawą administracyjną, która mogłaby zostać rozstrzygnięta w drodze aktu administracyjnego, o którym mowa w cytowanym wyżej przepisie.

Skoro zatem, skarga T.K. nie mieści się w zakresie kognicji sądów administracyjnych, Sąd zobligowany był do jej odrzucenia.

O powyższym Sąd orzekł w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 1253, poz. 1270 ze zm.).

B.C.