Uzasadnienie
T. G. pismem z 24 listopada 2013 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie pisma o numerze [...]. W skardze wniósł o zobowiązanie ww. organu do wszczęcia postępowania w sprawie i wydania stosownego aktu w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że "wyczerpał środki zaskarżenia przez złożenie do [...]WINGiK: 1) zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie/wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 35 k.p.a. z 16 listopada 2013 r.;
- 2) wniosku dowodowego z 7 października 2013 r. w związku ze sprawą [...]."
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie podnosząc między innymi, że wymienione w skardze pismo o numerze [...] z [...] r. stanowi postanowienie Głównego Geodety Kraju, uchylające postanowienie organu pierwszej instancji w całości i przekazujące sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Do chwili obecnej Główny Geodeta Kraju nie zwrócił akt sprawy [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden przewidziany w ustawie środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
W przypadku skargi na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 267; dalej: k.p.a.). Zgodnie z tym przepisem, na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
W niniejszej sprawie T. G. wskazuje wprawdzie, że skarga dotyczy pisma Głównego Geodety Kraju, jednak jej przedmiotem jest w istocie bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, do którego sprawa miała powrócić i który miał ją ponownie rozpoznać. Wyrazem tego było wskazanie przez stronę jako organu, którego skarga dotyczy, [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego.
Stosownie do art. 7a pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity: Dz.U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.) organem wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego w stosunku do wojewódzkich inspektorów nadzoru geodezyjnego i kartograficznego jest Główny Geodeta Kraju. T. G. powinien zatem poprzedzić swoją skargę zażaleniem do Głównego Geodety Kraju na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Tego wymogu jednak nie wypełnił. Skarżący podniósł wprawdzie, że wyczerpał tryb z art. 37 k.p.a., jednak pismo, które jego zdaniem stanowiło wyczerpanie tego trybu, w istocie nie było zażaleniem, o którym mowa w tym przepisie. Pismo to zostało bowiem skierowane do samego [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego i miało co najwyżej na celu zmobilizowanie tego organu do rozstrzygnięcia sprawy.
Cel tego pisma wynika w szczególności z zawartego w nim wyraźnego odwołania do art. 35 k.p.a., określającego terminy w jakich organ administracji powinien załatwić sprawę, a także wezwania do właściwego załatwienia sprawy, to jest wydania merytorycznego rozstrzygnięcia. Wymogu wniesienia zażalenia na bezczynność organu nie mogło również wypełnić pismo zawierające wniosek o przeprowadzenie dowodu w toku postępowania administracyjnego.
Skoro zatem T. G. przed wniesieniem skargi do sądu nie wyczerpał przysługującego mu środka zaskarżenia w postaci zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, skierowanego do organu wyższego stopnia (Głównego Geodety Kraju), skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a., rozstrzygnął jak w sentencji postanowienia.
k.p.