Uzasadnienie
W dniu 4 lutego 2008 r. W. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie niedokonania zmian w ewidencji gruntów.
Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału III z dnia 8 lutego 2008 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie wyczerpania przed wniesieniem skargi trybu z art. 37 k.p.a. poprzez złożenie zażalenia na niezałatwienie sprawy do organu administracji publicznej wyższego stopnia - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi oraz została wezwana do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 14 lutego 2008 r.
W wyznaczonym terminie skarżąca nie uzupełniła braków skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania [..]. W myśl § 3 tego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Oznacza to, że warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma, jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4.
Dopuszczalność skargi na bezczynność organu administracji publicznej występuje zatem wówczas, gdy organ zwleka z wydaniem decyzji, postanowienia albo innego aktu lub dokonaniem czynności dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a sprawa ma charakter sprawy z zakresu administracji publicznej.
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2 art. 52 cyt. ustawy).
Z treści powyższych przepisów wynika, że przesłanka dopuszczalności postępowania sądowoadministracyjnego w odniesieniu do skarg na bezczynność sprowadza się do tego, iż skarżący obowiązany jest, przed wniesieniem skargi, do wyczerpania środków prawnych przewidzianych w art. 37 k.p.a. tzn. winien wnieść zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie.
W niniejszej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu oraz wezwanie do wykazania wyczerpania trybu z art. 37 k.p.a. zostały doręczone skarżącej w dniu 14 lutego 2008 r. Termin do uzupełnienia braków skargi biegł od dnia 15 lutego 2008 r. i upłynął w dniu 21 lutego 2007 r. Skarżąca w wyznaczonym terminie nie uzupełniła braku fiskalnego oraz braku formalnego skargi, bowiem nie uiściła wpisu oraz nie wykazała wyczerpania trybu z art. 37 k.p.a.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.
e.k.