Uzasadnienie
T. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Z. W. polegającą na niewykonaniu dwóch prawomocnych wyroków: Sądu Apelacyjnego w W. – [...] i Sądu Apelacyjnego w Ł. – [...] w zakresie wypłacenia zaległych poborów orzeczonych powyższymi wyrokami sądowymi.
W odpowiedzi na skargę, Prezydent Miasta Z. W. wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, iż powyższe wyroki zapadły w postępowaniach sądowych zainicjowanych przez skarżącego. Wskazał, iż organ nie wszczynał postępowań administracyjnych w zakresie dotyczącym wypłacenia skarżącemu zaległych poborów gdyż do zakresu zadań własnych gminy oraz zadań zleconych z zakresu administracji rządowej nie należy rozstrzyganie wniosków o wypłatę wynagrodzeń i realizacja wyroków sądowych dotyczących stosunku między pracodawcą i pracownikiem, zaś kwestia wykonalności wyroków sądów powszechnych nie jest sprawą administracyjną, która mogłaby być rozstrzygnięta w drodze aktu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Zgodnie zaś z § 3 art. 3 sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
W rozpoznawanej sprawie skarżący zarzuca Prezydentowi Miasta Z. W. bezczynność polegającą na niewykonaniu dwóch prawomocnych wyroków, wydanych przez sądy powszechne.
Skarga na bezczynność organów, co wynika z jednoznacznego brzmienia art. 3 § 2 pkt 8 w/w ustawy, może dotyczyć tylko przypadków określonych w pkt 1-4 tego przepisu. Chodzi tu zatem o sytuacje, gdy organ administracyjny pozostaje w bezczynności, mimo iż jego obowiązkiem jest podjęcie stosownego aktu administracyjnego (decyzji, postanowienia albo też aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa).
W świetle powyższych uwag, zasadny jest zdaniem Sądu wniosek, iż kwestia bezczynności dotyczącej wykonalności wyroków sądów powszechnych nie jest sprawą administracyjną, która mogłaby zostać rozstrzygnięta w drodze aktu administracyjnego, o którym mowa w cytowanym wyżej przepisie.
Skoro zatem, skarga T. K. nie mieści się w zakresie kognicji sądów administracyjnych, Sąd zobligowany był do jej odrzucenia.
O powyższym Sąd orzekł w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 1253, poz. 1270 ze zm.).
A. B.