Uzasadnienie
Z S wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł w sprawie złożonego przez niego w dniu 11 sierpnia 2014 r. pisma, stanowiącego zażalenie na decyzję Komendanta [...] KP KMP w Ł z dnia [...] r. w przedmiocie odstąpienia od skierowania wniosku o ukaranie do Sądu Rejonowego w sprawie popełnienia wykroczenia przez K S
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w Ł wniósł o jej odrzucenie wskazując, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a ponadto nie czyni zadość wymaganiom wskazanym w art. 57 § 1 p.p.s.a.
Do odpowiedzi na skargę załączono stanowisko w sprawie skargi Z S, w którym wskazano, że korespondencję skarżącego z dnia 11 sierpnia 2014 r. przesłano zgodnie z właściwością do wykorzystania służbowego do Komendanta[...] KP KMP w Ł. W dniu 26 sierpnia 2014 r. organ wydał w tym przedmiocie stosowne zarządzenie, o czym skarżący został powiadomiony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej Naczelny Sąd Administracyjny oraz inne sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej.
Sprawami sądowoadministracyjnymi są sprawy z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz inne sprawy, do których z mocy odrębnych ustaw stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a.
Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej, ich bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, ale tylko w przypadkach o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a. Bezczynność może zatem dotyczyć jedynie sytuacji, w których organ nie wydaje decyzji administracyjnych, niektórych postanowień (wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także rozstrzygających co do istoty, w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie), nie podejmuje innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz nie wydaje pisemnej interpretacje przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach. Katalog ten rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrolę sądu administracyjnego w sprawach nieprzewidzianych w art. 3 § 2 p.p.s.a.
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której ona dotyczy w kognicji sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego skarga podlega odrzuceniu.
Wniesiona w rozpatrywanej sprawie skarga dotyczy bezczynności Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł w przedmiocie korespondencji z dnia 11 sierpnia 2014 r.
Z akt sprawy wynika, że ww. pismo skarżącego z zostało przekazane przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł pismem z dnia 14 sierpnia 2014 r. Komendantowi[...]I Komisariatu Policji KMP w Ł zgodnie z właściwością. Sprawa, o której zawiadomił Z S w ww. piśmie została uznana za zażalenie na decyzję Komendanta VII KP KMP w Ł w przedmiocie odstąpienia od skierowania wniosku o ukaranie do Sądu Rejonowego z dnia 2 lipca 2014 r. z uwagi na brak danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu zabronionego przez K S. Przedmiotem skargi są więc kwestie związane z czynnościami wyjaśniającymi przeprowadzanymi przez Policję w sprawie o wykroczenie. Zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 395 ze zm.), zwanej dalej K.p.w., postępowanie w sprawach o wykroczenia toczy się według przepisów tej ustawy oraz przepisów Kodeksu postępowania karnego (art. 1 § 1 i 2).
Czynności wyjaśniające prowadzone przez Komendanta [...] Komisariatu Policji KMP w Ł oraz niewniesienie wniosku o ukaranie do sądu rejonowego w sprawie wykroczenia nie podlegają w świetle powyżej przytoczonych przepisów p.p.s.a. właściwości sądów administracyjnych. Nie należą do żadnych z wymienionych powyżej kategorii aktów. Nie są to czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Brak jest więc podstawy prawnej do uznania, że postępowanie to dotyczy sprawy administracyjnej, tj. indywidualnej sprawy z zakresu administracji państwowej, którą stanowi przewidziana w przepisach materialnego prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji stosunku administracyjnego. Skarga na bezczynność organu wnoszona do sądu administracyjnego ma bowiem na celu zdyscyplinowanie organu administracji publicznej do wydania aktu administracyjnego kończącego sprawę.
Tymczasem K.p.w. nie przewiduje, by wydane w tym postępowaniu rozstrzygnięcia były zaskarżalne do sądu administracyjnego. Co więcej, z K.p.w. wynika, że pokrzywdzony może samodzielnie wnieść wniosek o ukaranie do właściwego miejscowo sądu rejonowego, o czym stanowi art. 27 tej ustawy, na zasadach określonych w tym przepisie.
Sprawa niniejsza nie podlega zatem w świetle p.p.s.a. i K.p.w. – kognicji sądu administracyjnego, w związku z czym skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.
Z uwagi na powyższe, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., sąd orzekł jak w postanowieniu.
k.p.