Uzasadnienie
III SAB/Łd 9/05
W dniu 25 lutego 2005r. S. M. wniosła skargę na bezczynność Rektora Akademii Sztuk Pięknych w Ł. w przedmiocie niewydania decyzji o skreśleniu z listy studentów.
W odpowiedzi na skargę Rektor Akademii Sztuk Pięknych w Ł. podniósł, iż S. M. nie została studentką uczelni w związku z czym nie było możliwości uruchomienia wobec skarżącej procedury postępowania administracyjnego i wydania decyzji o skreśleniu jej z listy studentów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Nie ulega zatem wątpliwości, iż dopóki stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z wyżej wymienionych środków zaskarżenia na decyzję lub postanowienie, dopóty wniesienie skargi na ten akt do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne (art. 58 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Wniesienie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne również dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, do których należy zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie - art. 37 k.p.a. W myśl tego przepisu na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Stosownie natomiast do art. 17 k.p.a., organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu są:
- 1) w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego - samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej,
- 2) w stosunku do wojewodów - właściwi w sprawie ministrowie,
- 3) w stosunku do organów administracji publicznej innych niż określone w pkt 1 i 2 - odpowiednie organy nadrzędne lub właściwi ministrowie, a w razie ich braku - organy państwowe sprawujące nadzór nad ich działalnością,
- 4) w stosunku do organów organizacji społecznych - odpowiednie organy wyższego stopnia tych organizacji, a w razie ich braku - organ państwowy sprawujący nadzór nad ich działalnością.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy, należy stwierdzić, iż S. M. wniosła skargę na bezczynność Rektora Akademii Sztuk Pięknych w Ł. w przedmiocie niewydania decyzji o skreśleniu z listy studentów bez wyczerpania środka zaskarżenia, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem, skarżącej przysługiwało prawo wniesienia zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia (Ministra Kultury) na niezałatwienie sprawy w terminie przez Rektora Akademii Sztuk Pięknych w Ł..
Wniesienie przez S. M. skargi do sądu administracyjnego na bezczynność Rektora Akademii Sztuk Pięknych w Ł. bez uprzedniego wniesienia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 k.p.a.) spowodowało, iż Sąd uznał tę skargę za niedopuszczalną.
Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), Sąd orzekł jak w sentencji.