Uzasadnienie
Skarżący - B.R, T.R. i E.R. wnieśli w dniu 3 września 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej wobec wniosku z dnia [...] grudnia 2003 r. o wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie odszkodowania.
Sąd zważył co następuje
W chwili składania skargi nie istniał organ określony przez skarżących. Jego kompetencje przejęli: Minister Gospodarki i Pracy oraz Minister Polityki Społecznej, a zatem przyjąć należy, że skarga dotyczy bezczynności jednego z tych Ministrów.
Zgodnie bowiem z § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 maja 2004 r. w sprawie utworzenia Ministerstwa Gospodarki i Pracy oraz zniesienia Ministerstwa Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej (Dz. U. nr 106 poz. 1115) tworzy się, z dniem 4 maja 2004 r., Ministerstwo Gospodarki i Pracy w drodze przekształcenia dotychczasowego Ministerstwa Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej.
Stosownie zaś do § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 maja 2004 r. w sprawie utworzenia Ministerstwa Polityki Społecznej (Dz. U. nr 106 poz. 1116) tworzy się, z dniem 4 maja 2004 r., Ministerstwo Polityki Społecznej. W skład Ministerstwa Polityki Społecznej wchodzą komórki organizacyjne obsługujące sprawy działu zabezpieczenie społeczne, wydzielone z dotychczasowego Ministerstwa Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej po przekształceniu, o którym mowa w § 1 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 maja 2004 r. w sprawie utworzenia Ministerstwa Gospodarki i Pracy oraz zniesienia Ministerstwa Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej (Dz. U. Nr 106, poz. 1115), oraz pracownicy obsługujący ten dział.
Zgodnie zaś z art. 4 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2003 r. nr 159 poz. 1548 z późn. zm.) - ministra kierującego określonym działem określa się jako ministra właściwego do spraw oznaczonych nazwą danego działu, określoną w ustawie.
Mając na uwadze, że siedzibą ministrów jako naczelnych organów administracji jest Warszawa, zachodzi niewłaściwość miejscowa tutejszego Sądu, podyktowana brzmieniem art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), zgodnie z którym do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Zgodnie zaś z § 1 ust. 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. nr 72 poz. 652) utworzony został Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z właściwością dla obszaru województwa mazowieckiego.
Stosownie do art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 59 § 1 cyt. ustawy należało orzec jak w postanowieniu.