Uzasadnienie
Skarżący pismem z dnia [...] lipca 2009 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie sprawowania zarządu drogą publiczną.
Wcześniej jednak skarżący wnieśli skargę na bezczynność Wójta Gminy do Rady Gminy, która uchwałą z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] uznała skargę za niezasadną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Pismo stanowi skargę na bezczynność organu administracji publicznej, jakim jest Wójt Gminy. Skarżący domagają się interwencji w sprawie zapewnienia przejazdu przez drogę gminna i podjęcia czynności związanych z uregulowaniem stanu prawnego drogi.
Abstrahując na tym etapie od tego, na ile skarga jest zasadna, wskazać należy, że zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa) – Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Zakres tej kontroli sprecyzowany został w art. 3 § 2 ppsa, zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m. in. w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 1 pkt 1-4a. Tym samym kontrola sądowa dotyczy bezczynności organów administracji w postępowaniach, gdzie przedmiotem są:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
Jednak warunkiem rozpoznania skargi, zgodnie z art. 52 § 1 ppsa jest uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak m. in. zażalenie.
Zgodnie z art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego na nie załatwienie sprawy w terminie określonym właściwymi przepisami stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Organ ten uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Dopiero negatywne stanowisko tego organu upoważnia stronę postępowania do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Okoliczność, iż organ administracji (Wójt Gminy) nie poinformował skarżących o takiej możliwości, nie może rozciągać kompetencji sądu administracyjnego poza ramy ustawowo określone.
Jednocześnie należy wyjaśnić, że trybu zażalenia nie wyczerpuje wniesienie skargi na bezczynność do Rady Gminy. Rada nie jest wobec wójta organem administracji publicznej wyższego stopnia w rozumieniu art. 37 kpa. Skarga do rady na działalność lub bezczynność wójta przysługuje w zupełnie innym trybie – uregulowanym w dziale VIII kodeksu postępowania administracyjnego postępowaniu w sprawach skarg i wniosków (art. 229 pkt 3 kpa). O ile zatem skarżący wnieśliby skargę na zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez wójta, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, lub przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw – wówczas właściwy byłby odrębny tryb przewidziany w dziale VIII kodeksu postępowania administracyjnego postępowaniu w sprawach skarg i wniosków, z odrębnymi konsekwencjami procesowymi.
Skarżący zanim skorzystają z możliwości wniesienia skargi do sądu na bezczynność organu, muszą wykorzystać przysługujący im środek odwoławczy do organu administracji publicznej wyższego stopnia - w postaci wniesienia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do właściwego Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Skarga wniesiona z pominięciem powyższego trybu - z mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu bez badania jej zasadności merytorycznej i słuszności podnoszonych argumentów.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy, Sąd orzekł jak w postanowieniu.