Uzasadnienie
W piśmie z dnia [...] września 2012 r. J. H. zwrócił się z wnioskiem o ustanowienie adwokata z urzędu. Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony na urzędowym formularzu.
W piśmie z dnia [...] września 2012 r. wezwano skarżącego do złożenia wypełnionego urzędowego formularza wniosku PPF, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania.
Wezwanie doręczono skarżącemu [...] października 2012 r.
Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia [...] października 2012 r. pozostawiono wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, w związku z nienadesłaniem w terminie wypełnionego formularza wniosku. Termin do złożenia wniosku upływał z dniem [...] października 2012 r., natomiast skarżący nadał przesyłkę w urzędzie pocztowym w dniu [...] października 2012 r.
W piśmie z dnia [...] listopada 2012 r. skarżący wniósł sprzeciw od zarządzenia referendarza, kwestionując pozostawienie wniosku bez rozpoznania, oraz złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wypełnionego formularza PPF. Skarżący podniósł, że nadał przesyłkę listową w terminie, a "przystawienie stempla pocztowego nie jest uzależnione od skarżącego". Dodał, że nie ma obowiązku nadawania przesyłek jako przesyłki poleconej.
Zarządzeniem z dnia [...] listopada 2012 r. Sąd wezwał skarżącego do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.
W piśmie z dnia [...] listopada 2012 r. skarżący wyjaśnił, że przesyłkę nadał w terminie i nie zna przyczyn przystawienia przez pocztę stempla z dnia następnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu musi spełniać warunki określone w art. 87 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Kryterium braku winy, jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na uprawdopodobnieniu przez stronę dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i wskazaniu na okoliczności, które pomimo tej staranności uniemożliwiły dokonanie czynności w postępowaniu sądowym w terminie. Natomiast ocena sądu w tym zakresie oparta jest na obiektywnym mierniku staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (por. J.P. Tarno [w]: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 270; postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2005 r., sygn. akt FZ 713/04).
W rozpoznawanej sprawie J. H. nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu.
Skarżący nie przedstawił żadnych obiektywnych okoliczności, które wystąpiłyby w okresie biegu terminu do dokonania czynności procesowej i które Sąd mógłby rozważyć oraz ewentualnie potraktować jako przeszkody uniemożliwiające skarżącemu zachowanie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Jak wynika z uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu oraz pisma z dnia [...] listopada 2012 r. wskazywaną przez skarżącego przeszkodą w zachowaniu terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy było błędne ostemplowanie przesyłki przez pocztę. Skarżący nie przedłożył jednak w tym zakresie (poza własnym oświadczeniem) jakiegokolwiek dowodu nadania przesyłki bądź przekazania poczcie przesyłki w terminie, które pozwalałoby na dokonanie stosownej oceny.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.