Uzasadnienie
A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w L. (dalej jako "skarżąca") wniosła skargę sądową na bezczynność Wojewody L. w przedmiocie zezwolenia na pracę.
Do skargi załączona została kserokopia pełnomocnictwa dla radcy prawnego D. B. K. wraz z nieuwierzytelnioną i nieczytelną kserokopią informacji odpowiadającej odpisowi pełnemu z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 9 stycznia 2019 r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 kwietnia 2019 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginalnego wydruku informacji z rejestru przedsiębiorców KRS, według stanu na dzień 9 stycznia 2019 r., w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stosuje się także do braków skargi, stosownie bowiem do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w przypadku gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę.
W myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy lub osoby uprawnione do działania w ich imieniu.
Stosownie do art. 29 p.p.s.a. organ osoby prawnej ma obowiązek wykazania swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu, a w myśl art. 34 p.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Skarżąca ustanowiła pełnomocnika, który, zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a., przy pierwszej czynności procesowej, zobowiązany był dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie.
W świetle utrwalonego stanowiska orzecznictwa sądów administracyjnych, pojęcie pełnomocnictwa należy rozumieć całościowo, jako komplet dokumentów niezbędnych do wykazania umocowania pełnomocnika do działania za mocodawcę. W przypadku złożenia skargi przez pełnomocnika działającego w imieniu osoby prawnej, pełnomocnik jest obowiązany oprócz pełnomocnictwa dołączyć dokument wykazujący umocowanie osób upoważnionych do działania w imieniu tej osoby prawnej. Dokumentem tym w niniejszej sprawie jest odpis z Krajowego Rejestru Sądowego.
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącej załączył do skargi kserokopię pełnomocnictwa dla radcy prawnego D. B. K. oraz nieuwierzytelnioną i nieczytelną kserokopię Informacji odpowiadającej odpisowi pełnemu z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 9 stycznia 2019 r.
W tych okolicznościach sprawy pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginalnego wydruku informacji z rejestru przedsiębiorców KRS, według stanu na dzień 9 stycznia 2019 r., w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 25 kwietnia 2019 r. Termin do uzupełnienia braków upływał w dniu 2 maja 2019 r. Pełnomocnik skarżącej w zakreślonym terminie nie uzupełnił braków formalnych skargi.
Z tej przyczyny, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.
O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.