Uzasadnienie
Pismem z dnia 26 października 2009 r. A. J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Rady Miasta w przedmiocie rozpatrzenia jego skarg na działalność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej.
W odpowiedzi na skargę Rada Miasta wniosła o jej odrzucenie jako niepodlegającej rozpoznaniu przez sąd administracyjny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Stwierdzić należy, iż przedmiotowa skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)- zwanej dalej ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone powyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach:
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Ponadto zgodnie z § 3 wskazanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę.
Sąd administracyjny rozpoznaje skargi na bezczynność organów administracji w przypadkach wskazanych w pkt 1-4a, art. 3 ppsa, tj. gdy bezczynność ta dotyczy wydania decyzji administracyjnej, postanowienia albo podjęcia innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów ustawy.
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest bezczynność Rady Miasta w rozpatrzeniu skarg złożonych przez A. J. na działalność Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. W istocie podnoszona w skardze - bezczynność Rady Miasta, dotyczy rozpatrzenia przez ten organ skarg o charakterze skargi powszechnej. Zgodnie z art. 227 kpa przedmiotem takiej skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwienie sprawy.
Wniesienie w tym trybie skargi uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne, które kończy się zawiadomieniem o sposobie załatwienia tej skargi, będącym czynnością materialno-techniczną. Działanie administracji publicznej w trybie skargowym opartym o przepisy działu VIII kpa nie podlega kontroli sądów administracyjnych, z uwagi na to że nie mieszczą się katalogu wskazanych w art. 3 ppsa.
Wypada w tym miejscu zasygnalizować, że w orzecznictwie sądowym niekwestionowany jest pogląd prawny, zgodnie z którym w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego ani na bezczynność organu, ani na wynik tego postępowania (zob. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 14 września 2005 r., sygn. akt: IV SAB/Wa 80/05 LEX nr 205439; postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2007 r. sygn. akt: I OSK 395/06 LEX nr 362475; postanowienie WSA w Lublinie z dnia 31 grudnia 2007 r. sygn. akt: III SA/Lu 586/07 Wspólnota).
Zaskarżona w przedmiotowej sprawie bezczynność organu nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego i nie może być rozpatrywana przez ten sąd.
Mając powyższe na uwadze w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ppsa Sąd orzekł jak w sentencji.