Uzasadnienie
M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie merytorycznego rozpoznania odwołania od decyzji dotyczącej cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych.
Zarządzeniem z 17 października 2024 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, przez podanie numeru PESEL, złożenie dowodu wniesienia ponaglenia do organu, złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.
Z akt sprawy wynika, że w zakreślonym terminie tylko częściowo usunięto braki formalne skargi, bowiem skarżący, działając przez profesjonalnego pełnomocnika, nie złożył dowodu wniesienia ponaglenia do organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej jako "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2).
Według zaś art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
W sprawie ze skargi na bezczynność organu administracji lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego środkiem zaskarżenia jest ponaglenie, o którym mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), dalej jako "k.p.a.". Powołany przepis stanowi, że stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność), a także gdy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie zawiera uzasadnienie (§ 2). Ponaglenie wnosi się: do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (§ 3 pkt 1), do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (§ 3 pkt 2).
Wnosząc skargę na bezczynność lub przewlekłość postępowania organu administracji, skarżący obowiązany jest wykazać, że skorzystał z trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. Natomiast skarga wniesiona bez zachowania wymogów określonych w art. 52 p.p.s.a. jest skargą niedopuszczalną i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie skutecznie wezwany do uzupełniania braków formalnych skargi pełnomocnik skarżącego uzupełnił te braki jedynie częściowo, nieustosunkowując się w żaden sposób do wezwania w zakresie złożenia dowodu wniesienia ponaglenia do organu. Pełnomocnik skarżącego tym samym nie wykazał by skarżący wyczerpał przysługujące mu środki zaskarżenia, jakie przewiduje art. 52 p.p.s.a. w zw. z art. 37 § 1 k.p.a.
Skoro skarżący, pomimo prawidłowego wezwania do usunięcia braków formalnych skargi do dnia dzisiejszego nie wykazał, że ponaglenie do organu zostało złożone, to skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. Dodać tylko należy, że także organ w odpowiedzi na skargę wnioskował o jej odrzucenie wskazując, iż skarżący nie poprzedził wniesienia skargi złożeniem ponaglenia.
Mając to na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.