Uzasadnienie
Pismem z dnia 7 listopada 2006 r. J.H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego polegającą na nieustosunkowaniu się do jego wniosku z dnia 21 października 2005 r. o wyłączenie Burmistrza Miasta oraz kierownika i pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej od rozpoznawania wniosku o zorganizowanie "oparcia społecznego" dla L.S..
W związku z wyżej określoną bezczynnością skarżący wniósł o wyznaczenie 14 - dniowego terminu dla Samorządowego Kolegium Odwoławczego do rozpatrzenia wniosku z dnia 21 października 2005 r. i wydanie w tym przedmiocie rozstrzygnięcia w odpowiedniej formie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
W uzasadnieniu wskazał, że pismem z dnia 6 października 2005 r. J.H. zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o wyłączenie od rozpatrywania jego wniosku o zorganizowanie "oparcia społecznego" dla L.S. kierownika i pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej oraz o przekazanie sprawy Miejskiemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej. Skarżący wnosił również o wyłączenie jednego z członków SKO. Postanowieniem z dnia [...] października 2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało zgodnie z art. 65 k.p.a. sprawę właściwemu organowi tj. Burmistrzowi Miasta.
Następnie pismem z dnia 21 października 2005 r. J.H. wniósł ponownie o wyłączenie kierownika oraz pracowników MOPS, Burmistrza Miasta oraz członka SKO. Pismem z dnia 28 października 2005 r. Kolegium poinformowało skarżącego o przebiegu postępowania i braku podstaw prawnych do załatwienia sprawy zgodnie ze złożonym przez niego wnioskiem. Podkreśliło równocześnie, że brak jest podstaw merytorycznych do przekazania wniosku skarżącego Burmistrzowi Miasta. Wyłączenie wskazanego we wniosku skarżącego członka Kolegium nie jest możliwe, gdyż nie bierze on udziału w postępowaniu.
Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1. decyzje administracyjne,
- 2. postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
- 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
- 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,
- 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,
- 6. na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,
- 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego
- 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, polegającą na niewydaniu postanowienia o wyłączeniu pracownika organu administracji publicznej oraz organu administracji publicznej.
Jak wynika z przepisu art. 3 § 2 cytowanej wyżej ustawy, kognicją sądu administracyjnego objęta jest bezczynność organów, w przypadkach wyraźnie wskazanych w punktach 1 - 4 powołanego wyżej przepisu, czyli, jeżeli organ do tego zobowiązany przepisami prawa nie wydaje: 1) decyzji administracyjnej, 2) postanowienia, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, bądź rozstrzygającego sprawę co do istoty, 3) postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie albo 4) innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Zgodnie z art. 24 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie:
- 1. w której jest stroną albo pozostaje z jedna ze stron w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy może mieć wpływ na jego prawa lub prawa lub obowiązki,
- 2. swego małżonka oraz krewnych i powinowatych do drugiego stopnia,
- 3. osoby związanej z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli,
- 4. w której był świadkiem lub biegłym albo był lub jest przedstawicielem jednej' ze stron, albo w której przedstawicielem strony jest jedna z osób wymienionych w pkt 2 i 3,
- 5. w której brał udział w niższej instancji w wydawaniu zaskarżonej decyzji
- 6. z powodu, której wszczęto przeciw niemu dochodzenie służbowe, postępowanie dyscyplinarne lub karne,
- 7. w której jedną ze stron jest osoba pozostająca wobec niego w stosunku nadrzędności.
Wyłączenie pracownika na podstawie art. 24 § 3 (bądź odmowa wyłączenia) następuje w formie postanowienia, na które stronie nie przysługuje zażalenie.
Natomiast na podstawie art. 25 Kpa organ administracji publicznej podlega wyłączeniu od załatwiania sprawy dotyczącej interesów majątkowych:
- 1. jego kierownika lub osób pozostających z tym kierownikiem w stosunkach określonych w art. 24 § 1 pkt 2 i 3,
- 2. osoby zajmującej stanowisko kierownicze w organie bezpośrednio wyższego stopnia lub osób pozostających z nim w stosunkach określonych wart. 24 § 1 pkt 2 i 3.
W przypadku stwierdzenia okoliczności wskazanych w cytowanym wyżej przepisie dochodzi do wyłączenia organu administracji publicznej z mocy prawa, zatem nie ma podstaw do wydania postanowienia o wyłączeniu organu administracji publicznej zarówno przez organ prowadzący postępowanie, jak i przez organ wyższego stopnia nad organem prowadzącym postępowanie.
Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego polegająca na niewydaniu postanowienia o wyłączeniu pracownika organu i samego organu administracji publicznej nie mieści się w zakresie spraw podlegających rozpoznaniu przez sądy administracyjne, ponieważ wyłączenie pracownika i organu nie następuję w żadnej z form określonych wart. 3 § 2 pkt 1 - 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dlatego skarga niniejsza powinna zostać odrzucona.
Z tych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.