Uzasadnienie
W dniu [...] maja 2013 r. J. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewody L.w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] września 2012 r. o wstrzymanie egzekucji niepieniężnej.
Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie zgodnie z właściwością miejscową.
Z akt administracyjnych wynika, że J. F. w piśmie z dnia [...] lipca 2012 r. skierowanym do Wojewody L. złożył skargę na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego (Wojewody L). Skarga została przekazana według właściwości do rozpatrzenia Ministrowi Obrony Narodowej.
Następnie J. F. pismem z dnia [...] września 2012 r. wnosił o wstrzymanie egzekucji wyznaczonej na [...] września 2012 r.
Powyższy wniosek Wojewoda L., traktując pismo jako uzupełnienie skargi z dnia [...] lipca 2012 r., przekazał z pismem z dnia [...] września 2012 r. zgodnie z właściwością Ministrowi Obrony Narodowej. W tym samym piśmie Wojewoda L. wyjaśnił, że zgodnie z art. 20 § 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 1015) organem egzekucyjnym w zakresie egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze niepieniężnym jest wojewoda. Na podstawie art. 33 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o administracji rządowej w województwie (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r. Nr 80, poz. 872, z późn. zm.) w dniu 3 grudnia 2001 r. zawarte zostało porozumienie pomiędzy Wojewodą L.a Dyrektorem Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w L. w sprawie powierzenia spraw z zakresu egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze niepieniężnym (Dz. Urz.
Woj. Lub. z 2001 r. Nr 98, poz. 1597). Na mocy tego porozumienia Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w L.wykonywał zadania organu egzekucyjnego z zakresu egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze niepieniężnym, związanych z wykonywaniem decyzji administracyjnych, wydanych przez Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w L. na podstawie przepisów ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (tekst jednolity: Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 368, z późn. zm.) - do momentu rozwiązania porozumienia, to jest do dnia 31 lipca 2009 r. Z tym dniem zadania organu egzekucyjnego w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym wykonywane są bezpośrednio przez Wojewodę L. W niniejszej sprawie Wojewoda L. kontynuuje postępowanie egzekucyjne wszczęte w czasie obowiązywania porozumienia.
W skardze sądowej J. F. podniósł, że nie otrzymał odpowiedzi od Wojewody L. na swój wniosek z dnia [...] września 2012 r. Skarżący wskazał, że nie wie dlaczego przedmiotowy wniosek nie został rozpatrzony przez Wojewodę L. lecz przekazany Ministrowi Obrony Narodowej.
W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej odrzucenie bądź alternatywnie o jej oddalenie jako bezpodstawnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna.
Sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada dopuszczalność rozpoznawanej skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej powoływanej jako P.p.s.a.). Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Według art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 1015 ze zm.) jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. W konsekwencji w postępowaniu egzekucyjnym w administracji zastosowanie ma art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 267, dalej powoływanej jako K.p.a.), według którego na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia. W niniejszej sprawie w przypadku bezczynności Wojewody L. zażalenie powinno być skierowane do Ministra Obrony Narodowej, który stosownie do treści art. 17 K.p.a., jest w rozpoznawanej sprawie organem wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu.
Wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego.
Z akt sprawy wynika, że J. F. nie składał zażalenia do organu wyższego stopnia, a więc przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Wojewody L. nie wyczerpał niezbędnego, przedsądowego toku postępowania, o którym mowa w art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. odrzucił skargę.