Uzasadnienie
Pismem z 9 kwietnia 2014 r. M. H. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę, w której zażądała zobowiązania Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych do "formalno-prawnego" załatwienia złożonego wniosku z dnia 29 stycznia 2014 r. o stwierdzenie nieważności decyzji.
W odpowiedzi na skargę Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że skarga na działanie organu złożona w trybie działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie podlega kontroli sądów administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 20092 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych polegająca na nierozpatrzeniu złożonego przez skarżącą w dniu 29 stycznia 2014 r. wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji.
Zarówno sądowi z urzędu, jak i obydwu stronom postępowania wiadomym jest, że ta sama kwestia była przedmiotem skargi wniesionej przez tą samą skarżącą, przeciwko temu samemu organowi w sprawie o sygn. akt III SAB/Lu 27/14. W sprawie tej zostało wydane postanowienie z dnia 25 czerwca 2014 r. o odrzuceniu skargi. Postanowienie to nie jest jeszcze prawomocne, skarżąca złożyła bowiem wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata celem wniesienia skargi kasacyjnej.
Zachodzi zatem tożsamość spraw pomiędzy tymi samymi stronami, dotyczącymi skarg na ten sam przypadek bezczynności zarzucanej organowi. Jest to sytuacja zawisłości sporu (lis pendentio), która uniemożliwia prowadzenie postępowania w sprawie, w której wniesiono później tożsamą skargę.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.