Uzasadnienie
Pismem datowanym na 5 maja 2009 r. A. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie braku wiążącej odpowiedzi w związku ze skargą złożoną do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji.
W odpowiedni na skargę SKO wniosło o jej odrzucenie, jako niedopuszczalnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu gdyż sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)- zwanej dalej ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone powyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach:
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Ponadto zgodnie z § 3 wskazanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę.
Mając na uwadze treść art. 3 ppsa, stwierdzić należy, iż zakres działania sądów administracyjnych został ukształtowany bardzo szeroko, obejmuje pomijając pewne nieliczne wyjątki, całokształt działalności administracji publicznej.
W przedmiotowej sprawie skarżący, jak sam wskazał w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, złożył skargę na SKO do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, zatem stwierdzić należy, iż jest to skarga, której podstawę prawną stanowi przepis art. 227 kpa. Procedura skargowa unormowana w kpa ma cechy samodzielnego, jednoinstancyjnego kontrolnego postępowania, które kończy się czynnością materialno-techniczną tj. zawiadomieniem skarżącego o załatwieniu skargi.
Zawiadomienie skarżącego o załatwieniu sprawy może być kwestionowane poprzez nową skargą wniesioną w trybie art. 227 kpa, a nie poprzez wniesienie skargi do sądu administracyjnego.
Działanie administracji publicznej w trybie skargowym, opartym o przepisy działu VIII kpa nie podlega kontroli sądów administracyjnych, gdyż nie mieści się w katalogu spraw określonych w art. 3 § 2 ppsa.
Mając powyższe na uwadze w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ppsa Sąd orzekł jak w sentencji.