Uzasadnienie
Z akt administracyjnych sprawy wynika, pismem z dnia 11 lipca 2014 r. skierowanym do Wójta Gminy G., M. G. poinformował, że na jego posesji i w jej pobliżu znajduje się siedlisko lisów. W związku z czym, skarżący wnosił o podjęcie szybkich i stosownych działań, przewidzianych przepisami prawa, w celu zapewnienia mu należytego bezpieczeństwa i zobowiązanie właściwych służb do przestrzegania porządku publicznego.
W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 29 września 2014 r. Wójt Gminy G.wskazał, podjęte zostały różnorodne działania w tym zakresie, a o tych działaniach M.G.był informowany bezpośrednio przez osoby, do których Wójt zwracał się z prośbą o interwencję.
Pismem z dnia 18 września 2014 r. M. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wójta Gminy G. w przedmiocie przestrzegania porządku publicznego.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy G. wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna.
Sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada dopuszczalność rozpoznawanej skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej powoływanej jako P.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (niż wymienione w art. 58 § 1 pkt 1 - 5 P.p.s.a.) wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm, dalej powoływanej jako K.p.a.), na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
W niniejszej sprawie, przed wniesieniem skargi do sądu, zażalenie powinno być skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z., które stosownie do treści art. 17 pkt 1 K.p.a., jest w rozpoznawanej sprawie organem wyższego stopnia w rozumieniu K.p.a. w stosunku do Wójta Gminy G. Wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego.
Z akt sprawy wynika, że M. G. nie składał zażalenia do organu wyższego stopnia. Oznacza to, że przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Wójta Gminy G., skarżący nie wyczerpał niezbędnego, przedsądowego toku postępowania, o którym mowa w art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a.
Wobec powyższego, nie przesądzając kwestii czy i jakie czynności powinien wykonać organ gminy oraz czy skarga do sądu jest dopuszczalna ze względu na przedmiot sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. odrzucił skargę.