Uzasadnienie
A. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Rady Miasta w przedmiocie rozpatrzenia skargi dotyczącej działalności targowiska miejskiego. W skardze z dnia 4 sierpnia 2014 r. skarżący domagał się od Rady Miasta wyjaśnienia nieprawidłowości polegających na:
- 1) braku tablicy informacyjnej targowiska;
- 2) braku stosownego identyfikatora u pracownika odpowiedzialnego za targowisko;
- 3) bezpodstawnym pobieraniu opłat za sprzedaż produktów spożywczych;
- 4) braku porządku na terenie targowiska.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w przepisie art. 3 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Bezczynność organu administracji ma miejsce, gdy w prawnie określonym terminie właściwy organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadzi postępowanie, jednak mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem aktu lub podjęciem czynności.
Przepis art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. przewiduje możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej w przypadkach wskazanych w pkt 1-4a, a zatem w sprawach załatwianych w drodze decyzji i postanowień (pkt 1-3), przez wydanie lub podjęcie innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej (pkt 4) oraz w sprawach pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego (pkt 4a).
W rozpoznawanej sprawie zarzuca się Radzie Miasta bezczynność polegającą na nierozpatrzenia skargi A. J. z dnia 4 sierpnia 2014 r. Skarga ta dotyczy nieprawidłowości w funkcjonowaniu targowiska przy ul. R. w L.. Nieprawidłowości te – zdaniem skarżącego - polegały na:
- 1) braku tablicy informacyjnej targowiska;
- 2) braku stosownego identyfikatora u pracownika odpowiedzialnego za targowisko;
- 3) pobieraniu przez pracownika opłat za sprzedaż produktów spożywczych;
- 4) braku porządku na terenie targowiska.
Treść przedmiotowej skargi świadczy, iż stanowi ona tzw. skargę powszechną, wnoszoną w trybie przepisów działu VIII K.p.a. Po rozpoznaniu tej skargi organ zawiadamia skarżącego o sposobie jej załatwienia (art. 238 § 1 k.p.a.). Takie zawiadomienie nie mieści się we wskazanym w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. katalogu aktów i czynności podlegających kontroli sądu administracyjnego. Sądowej kontroli takiego zawiadomienia nie przewiduje również przepis żadnej z ustaw szczególnych, do których odsyła art. 3 § 3 p.p.s.a.
Skarga do sądu administracyjnego przysługuje na bezczynność organu w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Skarga wniesiona przez A. J. nie należy do żadnego z aktów wymienionych w tych przepisach.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.