Uzasadnienie
Spółka A z siedzibą w P. wniosła skargę na "bezczynność Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa," podając w uzasadnieniu, że bezzasadnie organ pozostawił bez rozpoznania jej wniosek o przyznanie pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 za okres od 11.04.2013 do 10.04.2018, stosując art. 64 § 2 kpa, w sytuacji gdy nie doręczono spółce wezwania do usunięcia braków formalnych wniosku. Z akt administracyjnych wynika, że wskazany wniosek spółka złożyła w dniu 21 czerwca 2013 r. w Wielkopolskim Oddziale Regionalnym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, który był właściwy do jego rozpoznania i wydania decyzji.
W dniu 8 października 2014 r. strona złożyła w Wielkopolskim Oddziale Regionalnym ARiMR skargę na bezczynność Agencji skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu a następnie pismem z dnia 22 października poinformowała organ, że pismo to (skarga) stanowi wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w rozumieniu art. 52 § 3 w związku z art. 3 § 2 pkt 4 i art. 146 § 1 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Niedziałanie organu, rozumiane jako pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia, może być kwestionowane w drodze skargi na bezczynność z art. 37 k.p.a. Zgodnie z treścią tego przepisu na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W § 2 przepisu postanowiono, że organ wymieniony w § 1, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Organ stwierdza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Zadania i organizację Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa określa ustawa z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz.U.2014.1438 j.t.). Art. 10 ust 1 ustawy stanowi, że Prezes Agencji, dyrektorzy oddziałów regionalnych i kierownicy biur powiatowych wydają decyzje administracyjne w zakresie określonym w odrębnych przepisach. Natomiast w myśl ustępu 2 tego przepisu w postępowaniu administracyjnym organem wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego w stosunku do dyrektorów oddziałów regionalnych jest Prezes Agencji, a w stosunku do kierowników biur powiatowych - dyrektor oddziału regionalnego. Z powyższego unormowania wynika, że strona powinna złożyć zażalenie do Prezesa Agencji na niezałatwienie sprawy w terminie przez Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego ARiMR, który w jej ocenie niezasadnie pozostawił jej wniosek bez rozpatrzenia zamiast wydać decyzję.
Złożenie zażalenia w tym trybie stanowi przesłankę skargi do sądu administracyjnego na bezczynność Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego ARiMR, gdyż jest ono środkiem zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Nie stanowi w okolicznościach tej sprawy wyczerpania środków zaskarżenia wezwanie do usunięcia naruszenia prawa złożone przez stronę w Wielkopolskim Oddziale Regionalnym ARiMR. Braku tego nie sanuje udzielenie odpowiedzi na wezwanie przez Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego ARiMR, gdyż czynność ta nie należała do jego kompetencji.
Brak w aktach administracyjnych zażalenia wniesionego do Prezesa Agencji w sytuacji gdy z okoliczności sprawy wynika, że strona nie złożyła w ogóle takiego środka zaskarżenia uzasadnia odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji.