Uzasadnienie
W dniu 29.10.1991 r. oraz 08.04.1997 r. Kierownik Urzędu Rejonowego wydał dwie decyzje administracyjne zatwierdzające podział nieruchomości w P. - działki nr [... ] (na działki nr [... ]).
Na skutek dwukrotnego dokonania podziału tej samej nieruchomości Starosta wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o wszczęcie z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej podziału spornej nieruchomości (pisma z 10.01, 22.03, 21.06 oraz 06.11.2007 r.).
SKO udzieliło dwukrotnej odpowiedzi (m. in. w piśmie z dnia 18.04.2007 r.) o braku podstaw do wszczęcia z urzędu postępowania w przedmiotowej sprawie.
Starosta uznając, iż Kolegium dopuściło się bezczynności wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (pismem z 10.04.2008 r.) skargę na bezczynność tego organu.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, uznając iż Starosta nie był podmiotem legitymowanym do żądania wszczęcia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności na wniosek, ani do skutecznego spowodowania przez organ wszczęcia takiego postępowania z urzędu. Z tego względu nie był on w ogóle organem uprawnionym do zarzucania właściwemu organowi bezczynności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje
Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi jest m. in. każdy kto ma w tym interes prawny. Istotę takiego interesu prawnego stanowi żądanie dokonania oceny przez sąd administracyjny zgodności zaskarżonego aktu, czynności lub bezczynności z obiektywnym porządkiem prawnym. Chodzi przy tym o istnienie konkretnego związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków podmiotu skarżącego a zaskarżonym aktem, czynnością lub bezczynnością. Interes prawny ma w takim rozumieniu charakter materialnoprawny – skarga dotyczyć może bowiem wyłącznie własnej sprawy administracyjnej określonego podmiotu, rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej oraz indywidualny podmiot niepodporządkowany organizacyjnie temu organowi (zob. m. in. red. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 213-214).
W przedmiotowej sprawie Starosta żądał od Samorządowego Kolegium Odwoławczego wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji podziałowej wydanej przez Kierownika Urzędu Rejonowego. Nie ulega przy tym wątpliwości, iż nie mógł być on stroną (w rozumieniu art. 28 kpa) postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości – zarówno wszczętego na wniosek, jak i z urzędu. Nie dysponował on bowiem żadnym tytułem prawnym do spornej nieruchomości nr [... ], a sama decyzja podziałowa nie wpływała w jakikolwiek sposób na zakres praw i obowiązków tego podmiotu.
Z tego względu nie ma również podstaw do przyjęcia istnienia interesu prawnego po stronie Starosty, który uzasadniałby możliwość wnoszenia skargi na działanie lub bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w kwestii podjęcia z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.
Ze względu na brak legitymacji skargowej Starosty należało uznać jego skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego za niedopuszczalną, co skutkować winno jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
/-/ Małgorzata Górecka
T.M.d