Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 lipca 2006r., nadanym w urzędzie pocztowym dnia 28 lipca 2006r. (data stempla pocztowego k.
4) B.B. wniósł skargę na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie zwrotu należności celnych rozstrzygniętej postanowieniem Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] kwietnia 2006r., Nr [...].
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej poinformował, iż rozpatrzył zażalenie od postanowienia wydanego przez Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] kwietnia 2006r., Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie zwrotu należności celnych i postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2006r., Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W związku z powyższym pismem z dnia 4 września 2006r. zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 31 sierpnia 2006r. sekretariat Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wezwał skarżącego do oświadczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, czy w związku z postanowieniem Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] sierpnia 2006r., Nr [...] cofa skargę, pod rygorem, iż skarga nie została cofnięta.
W piśmie z dnia 6 września 2006r, (data stempla pocztowego k.
- 14) skarżący cofnął skargę.
Zdaniem Sądu cofnięcie skargi uznać należy za dopuszczalne w rozumieniu art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), bowiem nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 232 § 1 pkt 1 lit. a cytowanej ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.
/-/ M. Kwiecińska
T.M.d