Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] kwietnia 2022 roku (data stempla pocztowego: dnia [...] kwietnia 2022 roku) S. T. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Prezydent Miasta w przedmiocie utrzymania dróg miejskich. W treści pisma skarżący wniósł o:
- 1. zobowiązanie Prezydent Miasta do doprowadzenia stanu nawierzchni jezdni w ciągu ul. [...] w K. do pierwotnej wysokości z chwili realizowania inwestycji;
- 2. zobowiązanie Zarządu Dróg Miejskich do udzielenia odpowiedzi na pismo z dnia [...] marca 2022 roku w pełnym zakresie, w szczególności:
- - udzielenia odpowiedzi, czy wjazd na wysokości którego zawyżono jezdnię został wykonany zgodnie z wydanymi warunkami, a jeżeli tak, to dlaczego zostały one wydane tak, by wybudować zjazd o około 20 cm wyżej, niż istniejące dużo wcześniej sąsiednie wjazdy,
- - uzupełnienia pozostałych ubytków w jezdni w całym zakresie, a nie tylko na wybranym odcinku,
- - wyjaśnienia dlaczego urzędnik, pomimo posiadanej wiedzy pozostawił jezdnie po odtworzeniu na zawyżonej wysokości.
- 3. Zasądzenie od strony przeciwnej kosztów postepowania według norm przepisanych.
Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia [...] marca 2022 roku skarżący skierował za pośrednictwem poczty elektronicznej do Prezydent Miasta wniosek o doprowadzenie stanu nawierzchni ulicy [...] do pierwotnej wysokości.
Pismem z dnia [...] kwietnia 2022 roku organ wskazał, że przeprowadzona wizja w terenie nie potwierdziła zgłoszonego wykonania prac niezgodnie ze sztuką budowlaną na ulicy [...], w związku z czym brak jest zasadności przywracania nawierzchni do stanu poprzedniego. Ponadto wyjaśnił, że dokonano uzupełnienia oznakowania skrzyżowań, a także przywrócono do właściwej pozycji słupek z umieszczonym na nim lustrem drogowym. Wskazano również, że organ nie jest właścicielem słupa zlokalizowanego na ul. [...], jednak podejmie kroki mające na celu ustalenie właściciela przedmiotowego słupa, celem jego usunięcia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując że w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z postępowaniem administracyjnym, które mogłoby zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Sądy administracyjne, stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 roku, poz. 137 ze zm.), sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 roku, poz. 329) - dalej zwanej P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ww. przepisu.
Zgodnie z art. 52 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Przepis art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi zaś, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
W przypadku bezczynności organu w sprawie administracyjnej, strona, przed wniesieniem skargi obowiązana jest wyczerpać środek zaskarżenia przewidziany w art. 37 k.p.a., który aktualnie w § 1 stanowi, że stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność), względnie – jeżeli postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). W § 3 tego artykułu przewidziano, że ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie albo do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.
Tym samym skargę do sądu administracyjnego, stosownie do art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., musi poprzedzać wezwanie organu odwoławczego do usunięcia naruszenia prawa. Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. W konsekwencji, jeżeli strona skarżąca przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28 października 2016 r. sygn. akt I OSK 125/15).
Z powołanych wyżej przepisów wynika, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. W rozpoznawanej sprawie jak wynika z akt administracyjnych, skarżący przed wniesieniem niniejszej skargi nie wyczerpał służących mu środków zaskarżenia, gdyż nie wniósł do właściwego organu ponaglenia, o którym mowa w art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a.
W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. uznał, że wniesienie skargi było niedopuszczalne, a skarga podlega odrzuceniu.