Uzasadnienie
Instytucję umorzenia postępowania reguluje przepis art. 161 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa. Stosownie do powołanego przepisu, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w trzech sytuacjach, a mianowicie:
- 1. jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę,
- 2. w razie śmierci strony, jeśli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania,
- 3. gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W niniejszej sprawie ma zastosowanie przepis pkt 3 powołanego przepisu. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeśli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna i wydanie wyroku stanie się zbędne lub niedopuszczalne. Na gruncie tego przepisu chodzi o zdarzenia będące przeszkodami o charakterze trwałym, powodującymi niemożność dalszego postępowania, zaś użyty w tym przepisie zwrot "stało się" oznacza wystąpienie przyczyn, które w chwili wniesienia skargi nie istniały, a wystąpiły dopiero w toku rozpoznawania sprawy.
Postępowanie sądowe może stać się bezprzedmiotowe z różnych przyczyn. Do przyczyn tych należy zaliczyć (przykładowo) wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji (postanowienia) przez organ, który wydał tę decyzję, w ramach tzw. samokontroli (art. 54 § 3 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), albo w sytuacji wygaśnięcia decyzji (postanowienia), będącej przedmiotem skargi (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2004, s. 235 czy T. Woś, H. Knysiak, M. Romańska, Prawo o postępowaniu prze sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 495).
W analizowanej sprawie, po wniesieniu przez R. skargi w dniu 22 maja 2009 r. do sądu administracyjnego na bezczynność Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa polegającej na nierozpoznaniu zażalenia wnioskodawcy z dnia 3 marca 2009 r. na postanowienie Kierownika Biura Powiatowego AR i MR o zawieszeniu postępowania w sprawie nr..., Kierownik Biura Powiatowego AR i MR podjął zawieszone postępowanie i w dniu 5 sierpnia 2009 r. wydał decyzję nr.... w przedmiocie wniosku o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt na rok 2007 r.
Okoliczność ta czyni wydanie wyroku zbędnym, wprowadzenie do obrotu prawnego wskazanej decyzji spowodowało bowiem, iż brak jest przedmiotu skargi w postaci bezczynności wynikającej z zawieszonego postępowania.
Jak bowiem wynika z art. 149 ppsa sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pakt 1 - 4, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. W postępowaniu sądowoadministracyjnym, którego przedmiotem jest bezczynność organu, istotne jest zatem to, czy w dacie rozpoznawania skargi na bezczynność organ podjął czynność lub wydał akt. Skoro w niniejszej sprawie organ I instancji podjął postępowanie, zobowiązywanie tego organu do dokonania tej czynności jest niecelowe. Z tych względów uznać należało, iż postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 sentencji.
W niniejszym postępowaniu skarżący reprezentowany był przez radcę prawnego i stąd też na rzecz skarżącego zasądzono kwotę 240 zł, zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) o czym orzeczono w punkcie 2.
/-/M. Górecka