Uzasadnienie
K. N. wniosła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Skarżąca podniosła, że organ odwoławczy nie rozpatrzył jej odwołania od decyzji Starosty z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w S.W. - Wydział Rolnictwa i Leśnictwa Nr [...] z dnia [...]r. w sprawie przejęcia na własność Państwa nieruchomości rolnej o powierzchni 13,62 ha będącej własnością H. Z. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, iż rozpatrzyło przedmiotowe odwołanie i decyzją z dnia [...]r. Nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i umorzyło postępowanie I instancji. Organ odwoławczy poinformował także, iż po rozpatrzeniu wniosku K. N. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w S. W. – Wydział Rolnictwa i Leśnictwa z dnia [...]r. Nr [...], postanowieniem z dnia [...]r. Nr [...] przekazał powyższy wniosek Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153. poz. 1270 ze zm.) – zwanej w dalszej części p.p.s.a. - sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd miał na uwadze uchwałę składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 roku, I OPS 6/08. Zgodnie z jej tezą przepis art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu – w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a tej ustawy – organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności.
Sąd w składzie orzekającym w pełni podziela stanowisko prezentowane we wskazanej uchwale. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Naczelny Sąd Administracyjny zaznaczył, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt podjęte zostały z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania - por. wyr. NSA z 16 marca 2000 r., I SAB 201/99 (niepubl.). Jest zatem rzeczą oczywistą, że jeżeli do daty orzekania przez sąd organ administracji publicznej, którego dotyczyła skarga na bezczynność, wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, to - mimo pozostawania w zwłoce - przestaje on pozostawać w bezczynności. Postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się więc bezprzedmiotowe i z tego powodu podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Ustalając, iż organ odwoławczy w chwili wniesienia skargi był bezczynny, ale przestał nim być, wydając stosowny akt lub podejmując właściwą czynność w trybie autokontroli, należy uznać, że przestała istnieć sprawa sądowoadministracyjna i bezzasadne jest rozważanie, czy istnieje potrzeba zmuszenia organu do podjęcia nakazanych prawem aktów lub czynności, o jakie wnosi w przedmiotowej sprawie skarżąca.
Podkreślenia wymaga fakt, iż w niniejszym postępowaniu sama skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego spowodowała wydanie przez organ decyzji z dnia [...] roku, a więc nastąpił pożądany przez skarżącą skutek w postaci likwidacji bezczynności organu odwoławczego. Uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli, co miało w niniejszej sprawie miejsce, powoduje, że skarga została przez organ odwoławczy rozpoznana, a więc Sąd nie może ponownie rozpoznać tej samej skargi.
Reasumując powyższe, skoro organ uwzględnił skargę, to tej samej skargi Sąd nie może uwzględnić lub oddalić. W konsekwencji niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne w przedmiocie bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego uznać należy za bezprzedmiotowe i je umorzyć na podstawie powołanego powyżej art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
/-/W. Długaszewska