Uzasadnienie
W dniu [...] lipca 2020 r. do [...] Urzędu Skarbowego w K. wpłynął wniosek S. S. (dalej jako strona lub skarżący), o wydanie zaświadczenia na podstawie art. 110 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2020 r. poz. 722, dalej u.p.a.) o zwolnieniu od akcyzy samochodu osobowego marki [...] nr nadwozia [...], przywożonego przez osobę fizyczną przybywającą na terytorium kraju na pobyt stały lub powracającą z czasowego pobytu z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju.
Następnie organ wszczął postępowanie w sprawie, w toku którego wzywał skarżącego o uzupełnienie dokumentów, jak i przedłużył termin załatwienia sprawy do dnia 18 września 2020 r.
W dniu 27 września 2020 r. skarżący wniósł do Naczelnika Urzędu Skarbowego ponaglenie, wskazując że od wpływu jego wniosku upłynęły dwa miesiące, a organ dopuścił się bezczynności w załatwieniu jego sprawy.
Dnia 9 października 2020 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego, w powołaniu na art 306a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020 poz. 1325 ze zm. dalej O.p.) w zw. z art 110 ust. 1 u.p.a.) wydał skarżącemu zaświadczenie o zwolnieniu od akcyzy samochodu osobowego marki [...] nr [...] Również 9 października 2020 r. zaświadczenie zostało nadane do skarżącego, który odebrał je 13 października 2020 r. (k.[...] akt administracyjnych).
Pismem z dnia [...] października 2020 r. (nadanym w placówce pocztowej 13 października 2020 r. k. [...] akt sądowych) S. S. wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego, w której wniósł o:
- 1. zobowiązanie organu do wydania decyzji w sprawie zwolnienia z akcyzy ([...]) w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się postanowienia,
- 2. zobowiązanie Naczelnika Urzędu Skarbowego do wyciągnięcia konsekwencji prawnych wobec pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie, oraz kierownika biura za wydanie polecenia wysłania wezwania do złożenia korekty deklaracji AKC-U_S z wpisem: brakiem spełnienia warunku
- 3. zasądzenie kosztów postępowania oraz zwrotu wszystkich kosztów wysyłania pism, kosztów przejazdu L. - K. (dwukrotnie).
- 4. zasądzenie odszkodowania od Skarbu Państwa zgodnie z przepisami.
W skardze opisał przebieg postępowania, podkreślając że organ dopuścił się bezczynności w przypadku załatwienia jego wniosku o wydanie zaświadczenia o zwolnieniu z podatku akcyzowego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując że w sprawie wydane zostało już zaświadczenie, zgodnie z wnioskiem skarżącego.
W aktach sprawy znajduje się również postanowienie z [...] października 2020 r. Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] nr [...] o uznaniu wniesionego przez skarżącego ponaglenia za bezprzedmiotowe w związku z wydaniem przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w dniu [...] października 2020 r. zaświadczenia znak sprawy [...] [...] (k. [...] i n.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Sądy administracyjne, stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.), sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.- dalej P.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ww. przepisu. Stosownie natomiast do art. 149 P.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a).
Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie, podjął czynności (T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 84).
W rozpoznawanej sprawie pismem z dnia [...] października 2020 r. (nadanym w placówce pocztowej 13 października 2020 r.) S. S. złożył skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie wydania zaświadczenia z wniosku z dnia [...] lipca 2020 r. Z akt sprawy wynika jednak, że w dniu [...] października 2020 r. wydano skarżącemu żądane zaświadczenie, które doręczone zostało w dniu 13 października 2020 r.
Skarga na bezczynność została zatem wniesiona po zakończeniu postępowania administracyjnego.
Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego podjętą 22 czerwca 2020 r. sygn. akt II OPS 5/19 (dostępna w bazie orzeczeń CBOSA), wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd w pełni aprobuje powyższy pogląd NSA wyrażony w ww. uchwale.
Podkreślić również należy, że formalnie uchwała ta dotyczy spraw zakończonych decyzją administracyjną, ale zawarte w uzasadnieniu uchwały rozważania mogą mieć również znaczenie dla postępowań kończących się innymi rozstrzygnięciami administracyjnymi. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił bowiem, że pogląd "(...) sprowadzający się do dopuszczalności rozstrzygania spraw ze skarg na bezczynność w razie załatwienia sprawy administracyjnej przed wniesieniem skargi jest, w ocenie składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, nieprawidłowy z tego podstawowego powodu, że zakończenie postępowania, którego sposób prowadzenia jest skarżony, skutkuje ustaniem stanu podlegającego kontroli sądowej tj. stanu bezczynności".
Mając powyższe na uwadze tego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stwierdził, że skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. należało odrzucić. O zwrocie wpisu postanowiono na podstawie art. 232 §1 pkt.1 P.p.s.a w pkt. 2 postanowienia.