Uzasadnienie
R. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na przewlekłe prowadzenie sprawy przez Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS Inspektorat w G., przy rozpoznawaniu wniosku w sprawie zwolnienia z opłacania składek za marzec i kwiecień 2021 r.
W związku z tym, że skarga została podpisana przez doradcę podatkowego, R. D., zarządzeniem Przewodniczącego III Wydziału tut. Sądu z 24 sierpnia 2021 r. pominięto ww. doradcę podatkowego jako pełnomocnika skarżącego R. P., gdyż zgodnie z art. 41 ust. 2 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 2020 poz. 130 z późn.zm.) doradca podatkowy jest uprawniony do występowania w charakterze pełnomocnika jedynie w postępowaniu w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych dotyczących spraw obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami. Tymczasem przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie zwolnienia z obowiązków opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, która to sprawa nie należy do spraw wymienionych w cytowanym przepisie.
O powyższym poinformowano skarżącego, zarazem wzywając R. P. do podpisania skargi, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, załączając kserokopię skargi i odpis odpowiedzi na skargę. Przesyłka została doręczona 30 sierpnia 2021 r. (k. 24), zatem termin na uzupełnienie braku formalnego skargi minął z dniem 06 września 2021 r. Jak wynika z akt sprawy, brak formalny skargi nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm., dalej jako P.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Jak wskazano powyżej skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi – nie podpisał skargi. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. należało odrzucić skargę.