Uzasadnienie
X wniósł skargę na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń
Społecznych w przedmiocie ustalenia nadpłaty należności z tytułu składek.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w danej sprawie.
W myśl art. 52 § 2 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, gdy stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak m. in. ponaglenie.
Ponadto na podstawie art. 53 § 2 b) P.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Z powyższych przepisów wynika, że warunkiem skutecznego wniesienia skargi do Sądu na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest uprzednie wniesienie do właściwego organu ponaglenia wskazanego w art. 37 § 1 K.p.a.
Z akt sprawy nie wynikało, że skarżący przed wniesieniem skargi wniósł do organu ponaglenie w trybie art. 37 § 1 K.p.a.
Zarządzeniem z dnia[...] r. wezwano skarżącego do nadesłania ponaglenia złożonego do organu ZUS w trybie ww. przepisu – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania.
Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] r. – k. 20 akt. W wyznaczonym terminie nie nadesłał on żądanych dokumentów.
Z tego względu należało uznać, że nie wykazał on wyczerpania obligatoryjnego trybu przed wniesieniem skargi, czyli nie wykazał wniesienia do właściwego organu ponaglenia w trybie art. 37 § 1 kpa.
Mając powyższe na względzie, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 p.p.s.a.