Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniuz 21 listopada 2013 r., sygn. akt III SAB/Po 9/13

Uzasadnienie

W dniu 28 czerwca 2013 r. K. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Urzędu Marszałkowskiego Województwa Wielkopolskiego.

W swym piśmie skarżący przedstawiając stan sprawy wyjaśnił, że 14 czerwca 2012r. Wielkopolski Zarząd Dróg Wojewódzkich wszczął postępowanie administracyjne w przedmiocie wydania zgody na lokalizację zjazdu z drogi wojewódzkiej, zakończone uchyloną następnie decyzją przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu. Z akt przedstawionych sądowi wynika, że z przebiegu tego postępowania skarżący nie był zadowolony. Wystąpił w dniu 25 marca 2013r. w trybie art. 227 Kpa do Urzędu Marszałkowskiego w Poznaniu za skargą na działanie Wielkopolskiego Zarządu Dróg Wojewódzkich, wyrażając swe niezadowolenie z przebiegu postępowania administracyjnego, jak również z zachowania konkretnych pracowników podległego Marszałkowi Województwa Zarządu Dróg Wojewódzkich. Opisał także działania tych pracowników, które – w jego ocenie – należy uznać za nękanie i zastraszanie.

Marszałek Województwa odpowiedział na skargę pismem z dnia 14 czerwca 2013r. W ocenie skarżącego odbyło się to z naruszeniem zasad określonych w art. 8, 12, 35 § 1 i 36 § 1 Kodeksu Postępowania Administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje

Skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.

Zakres kognicji sądów administracyjnych określony został w art. 3 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej obejmującą orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
5. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje zatem orzekanie w sprawach dotyczących bezczynności czy przewlekłego prowadzenia postępowania wskazanych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., a więc bezczynność lub przewlekłość musi dotyczyć decyzji, postanowień oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących konkretnych uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. O przewlekłości postępowania można mówić wówczas, gdy organ nie podejmuje żadnych działań, uwzględniając czas niezbędny do ich podjęcia, a więc, gdy postępowanie w konkretnej sprawie trwa dłużej niż to konieczne z przyczyn leżących po stronie organu.

Tymczasem analiza treści skargi oraz stanowisko skarżącego wyrażone na rozprawie prowadzi do wniosku, że przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłość Marszałka Województwa Wielkopolskiego w sprawie złożonej przez K. S. skargi w trybie art. 227 Kpa.. Jest to zatem skarga na bezczynność lub przewlekłość tego organu który winien odpowiedzieć na skargę złożoną w trybie art. 227 Kpa., a nie skarga na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania w konkretnej sprawie administracyjnej w której orzekano o prawach czy obowiązkach skarżącego. Tryb składania i zasady rozpoznawania takich skarg określa ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 ze zm.) – dalej "K.p.a." w dziale VIII zatytułowanym "Skargi i wnioski". Stosownie do art. 227 K.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.

Skarga dotycząca zaniedbania lub nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne o charakterze uproszczonym, kończące się czynnością materialno-techniczną zawiadamiającą skarżącego o sposobie załatwienia skargi. Skarga do sądu administracyjnego na czynność informującą o sposobie załatwienia skargi nie przysługuje (por. postanowienie NSA z 6 października 2010 r. sygn. akt I OSK 1527/10 LEX nr 741560, post. NSA z 14 października 2010 r. sygn. akt II OSK 2019/10 LEX nr 743368). Tym bardziej nie jest możliwe wniesienie skargi na nienależyte wykonywanie zadań uregulowanej w dziale VIII K.p.a. do sądu administracyjnego (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz pod red. R. Hauser i m. Wierzbowski s. 62, wyd. C.H.Beck 2011).

Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.