Uzasadnienie
Strona wniosła skargę na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie podatku akcyzowego. Zażądano nakazanie temu organowi podjęcie postepowania na podstawie wniosku z dnia [...] r.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w danej sprawie.
W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, gdy stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak m. in. ponaglenie.
Ponadto na podstawie art. 53 § 2 b) p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Z powyższych przepisów wynika, że warunkiem skutecznego wniesienia skargi do Sądu na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest uprzednie wniesienie do właściwego organu ponaglenia wskazanego w art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej.
Z akt sprawy nie wynikało, że strona skarżąca przed wniesieniem skargi wniosła do organu ponaglenie w trybie art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej.
Zarządzeniem z dnia [...] r. wezwano stronę skarżącą do nadesłania ponaglenia złożonego do organu przed wniesieniem skargi na bezczynność – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało doręczone w dniu [...] r. – k. 24 akt. W wyznaczonym terminie 7 dni strona skarżąca nie przesłała żądanego ponaglenia.
Z tego względu należało uznać, że nie wykazała ona wyczerpania obligatoryjnego trybu przed wniesieniem skargi, czyli nie wykazała wniesienia do właściwego organu ponaglenia w trybie art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej.
Mając powyższe na względzie, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 p.p.s.a.