Uzasadnienie
Skarżąca – O. sp. z o.o. z siedzibą w W. w dniu 9 grudnia 2021 r. złożyła skargę na bezczynność Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. oraz Naczelnika Urzędu Skarbowego W. w przedmiocie zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług naliczonego nad należnym za miesiące od grudnia 2018 r. do lipca 2019 r.
Sąd z urzędu dysponuje wiedzą, że przed tutejszym Sądem zawisła sprawa (zarejestrowana pod sygn. akt III SAB/Wa 29/21) ze skargi tej samej Skarżącej, w tym samym przedmiocie, dotycząca tego samego okresu. Skarga w powyższej sprawie wpłynęła do Organu 10 sierpnia 2021 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. C.H. Beck 2015, s. 362).
Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Przedmiotem skargi z dnia 9 grudnia 2021 r. Skarżąca uczyniła bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego W. oraz Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. w przedmiocie zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług naliczonego nad należnym za miesiące od grudnia 2018 r. do lipca 2019 r.
Tymczasem przed tutejszym Sądem zawisła już tożsama sprawa ze skargi Skarżącej na wyżej wymienioną bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego W. oraz Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. za ten sam okres (zarejestrowana pod sygn. akt III SAB/Wa 29/21).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 22 marca 2022 r. w sprawie o sygn. akt III SAB/Wa 29/21 rozpoznał skargę Skarżącej na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego W. oraz Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. w rozpatrzeniu wniosku Skarżącej o zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wynikającej z deklaracji VAT-7 za miesiące od grudnia 2018 r. do lipca 2019 r.
W związku więc z tym, że w sprawie o sygn. akt III SAB/Wa 29/21 wydano wyrok, ponowną skargę Skarżącej w tej samej sprawie należało zatem odrzucić.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.