Uzasadnienie
Skarżąca wniosła za pośrednictwem organu do tut. Sądu skargę na bezczynność w przedmiocie rozpoznania wniosku o rozłożenie na raty zapłaty zaległości.
Sąd podziela spostrzeżenie organu (s. 1 odpowiedzi na skargę), że treść skargi jest nieczytelna, tzn. nie formułuje spójnego żądania o zainicjowanie kontroli sądowo-administracyjnej w odniesieniu do konkretnie wskazanego postępowania, prowadzonego przez jednoznacznie wskazany organ administracji publicznej. Stąd też – biorąc zasadniczo pod uwagę skierowanie pisma do Sądu za pośrednictwem SKO w O. oraz jego tytuł ("skarga na bezczynność") – domniemywać należy, że przedmiotem skargi jest brak aktywności procesowej ww. organu.
Mając to na względzie zauważyć należy, że ze złożonej skargi, jak też z akt sprawy nie wynika, by skargę poprzedziło wniesienie ponaglenia do organu prowadzącego postępowanie, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O.. Ten warunek formalny przewidziany został w art. 53 § 2b Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 37 § 3 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Z przepisów tych wynika, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu, tj. w niniejszym przypadku do organu prowadzącego postępowanie (wobec braku organu wyższego stopnia). Niespełnienie tego warunku, a tym samym niewyczerpanie środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi powoduje, że skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, a to stosownie do ww. art. 58 § 1 pkt 6 wskazanej ustawy.
Na marginesie jedynie Sąd zauważa, że skarżąca nie zrealizowała również wezwań Przewodniczącego Wydziału dotyczących braków formalnych skargi w postaci podania numeru PESEL oraz wpisu od skargi. Ten pierwszy brak skarżąca wprawdzie uzupełniła, lecz po terminie (termin upływał 28 lutego 2023 r., przesyłkę nadano 2 marca 2023 r. – vide k. 12-14 akt sąd.). Z kolei wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi pozostało bez odpowiedzi (k. 6, 12 i 15 akt sąd.). Brak uzupełnienia braku formalnego również kwalifikowany jest jako okoliczność uzasadniająca odrzucenie skargi.
Z tych powodów orzeczono jak w sentencji postanowienia.