Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 stycznia 2010 r. E. D. (dalej "skarżący") wniósł do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Prezydenta W. w sprawie postępowania podatkowego dotyczącego wydania decyzji ustalającej wysokość podatku od nieruchomości znajdującej się w W. przy ulicy.[...].
W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, iż do dnia złożenia skargi nie zostało zakończone postępowanie w celu wydania decyzji ustalającej wysokość podatku od w/w nieruchomości. W jego ocenie takie postępowanie organu narusza art. 120, 125, art. 139 i art. 140, art. 180 oraz art. 194 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), powoływanej w dalszej części jako "O.p." oraz art. 58 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) Wniósł o zobowiązanie organu do merytorycznego zakończenia sprawy oraz do,,wyciągnięcia konsekwencji karno- dyscyplinarnych wobec winnych dezinformacji, przekroczenia kompetencji nadużycia uprawnień przyznanych przez Prezydenta W. ’’. W treści skargi podniósł, iż organ podatkowy nie przestrzega terminu wydania decyzji ustalającej wysokość podatku od nieruchomości, o czym świadczy fakt, iż poinformował go że termin wyznaczony na dzień 19 stycznia 2010 r. nie zostanie dotrzymany.
W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o odrzucenie skargi względnie o jej oddalenie wskazując, iż ze względu na nie wyczerpanie środków zaskarżenia a mianowicie brak wniesienia przez skarżącego ponaglenia w trybie art. 141 O.p. skarga jest niedopuszczalna
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje;
Z akt sprawy wynika, że Prezydent W. wydał w sprawie decyzję z dnia [...] sierpnia 2008 r., którą umorzył postępowanie w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości znajdującej się przy ulicy [...] w W., ze względu na brak legitymacji do bycia stroną przez Skarżącego.
Decyzja powyższa została uchylona w całości decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2009 r., którą przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Do dnia wniesienia skargi Prezydent W. nie wydał decyzji, lecz kolejne postanowienia z dnia [...] listopada 2009 r.,[...] grudnia 2009 r. i [...] stycznia o przesunięciu terminu do jej wydania.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej "ppsa", skargę do sądu administracyjnego należy wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Według art. 58 § 1 pkt 6 ppsa Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Sytuacja taka ma miejsce w razie niewyczerpania przez stronę skarżącą trybu zaskarżenia przewidzianego ustawą w postępowaniu administracyjnym.
Stosownie do art. 139 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8. poz. 60 ze zm. zwanej dalej O.p) załatwienie sprawy wymagającej przeprowadzenia postępowania dowodowego powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu 2 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, chyba że przepisy niniejszej ustawy stanowią inaczej, zaś zgodnie z art. 141. § 1 O.p. na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do:
- 1) organu podatkowego wyższego stopnia;
- 2) ministra właściwego do spraw finansów publicznych, jeżeli sprawa nie została załatwiona przez dyrektora izby skarbowej lub dyrektora izby celnej.
Natomiast według art. 141 § 2 O.p. Organ podatkowy wymieniony w § 1, uznając ponaglenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby podejmuje środki zapobiegające naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości.
Wyczerpanie środków zaskarżenia w niniejszej sprawie oznacza złożenie ponaglenia, o którym mowa w cytowanym art. 141 § 2 O.p. Takie ponaglenie nie zostało złożone, co czyni skargę przedwczesną, a tym samym niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.
Niewykorzystanie środków zaskarżenia przewidzianych odrębnymi przepisami stanowi negatywną przesłankę procesową, powodującą niedopuszczalność drogi sądowej. Złożenie skargi obarczonej powyższym uchybieniem stanowi podstawę do jej odrzucenia.
Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 58 § 3 ppsa, postanowił jak w sentencji.